چکیده مقاله
پیاده راه سازی را میتوان محبوب ترین راهبرد ایجاد و توسعه کیفیت های محیطی به ویژه در بخشهای مرکزی و در حال زوال شهری دهه های 1980 به این سو کشورهای توسعه یافته قلمداد نمود که با بازگشت به گذشته در چارچوب تفکر برنامه ریزی پست مدرنیستی و همزمان اعلام برایت از برنامه ریزی اتوموبیلمحور مدرنیستی سالهای پس از جنگ جهانی پیوند خورده است این راهبرد هم به عنوان ابزار و هم به عنوان هدف طی سالهای اخیر و با آغاز هزار سوم هم در راستای حیات بخشی به مراکز در حال زوال شهری و هم برای تبدیل نمودن خیابانهای پر از اتومبیل شهر به یک مقصد و فضای شهری با کیفیت به کار برده شده است هدف اصلی این مقاله بررسی الزامات موضوعی، معیارهای عام و موضعی، معیارهای خاص، پیاده مدار نمودن بافت تاریخی شهرها شهر برای دستیابی به چارچوبی فراگیر از معیارهای پیادهراهپذیری بافت تاریخی شهرها است روش تحقیق توصیفی بوده و تحقیق در دسته تحقیقات مروری قرار میگیرد نتایج نشان میدهند که معیارهای تنوع، انعطاف پذیری، خوانایی، فراگیر بودن محیط شهری و غنای حسی از معیارهای عام و موضوعی پیاده راه پذیری و معیارهای نظارت پذیری اجتماعی محیط، زیبایی و مطلوبیت محیط، وجود شیوه های آسان و سریع حمل ونقل و نیز وجود تنوع در خرده فروشیها از معیارهای خاص و موضعی پیاده راه پذیری که دارای همپوشانی مفهموی عملکردی بسیاری با هم هستند، فراوان ترین معیارهای شایان توجه در پیاده راه پذیری بخش مرکزی شهرها محسوب میشوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هزادفر، مصطفی و خسروی، محمدباقر و پژوهان، موسی و کریمی، کرم،1395،تدوین چارچوب معیارهای کیفیت مدار موثر بر پیاده راه پذیری بافت تاریخی شهری،شانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک10 اسفند 1395 · تهران