چکیده مقاله
مگامالها در کشورهای در حال توسعه مانند ایران و به خصوص در تهران بر خلاف سایر نقاط دنیا، عمدتا در مناطق داخلی شهرها در حال ساخته شدن هستند یکی از پیامدهای آشکار این رویه اثرات ترافیکی مجتمعها می باشد، بنابراین ضروری است تا مناطق میزبان از نظر ظرفیت ترافیکی شرایط مطلوبی داشته باشند در این راستا مناطق ۲۲ گانه شهر تهران مورد بررسی قرار گرفت و نه شاخص آلودگی هوا، آلودگی صوتی، میزان معابر کند و پر ترافیک، نرخ تولید و جذب سفر، سرانه مالکیت وسیله نقلیه، میزان فضاهای پارکینگ، معابر شریانی و شاهراهها، خطوط و ایستگاه مترو و خطوط و ایستگاه BRT مبنای ارزیابی قرار گرفتند پس از آن با توزیع مناطق ۲۲ گانه بر اساس شاخصهای ظرفیت سنجی در طبقه بندی شش سطحی مدل UCCLN، وضعیت هر یک از مناطق امتیاز دهی شد در ادامه با استفاده از روش AHP وزن شاخصها محاسبه و در روش COPRAS با امتیازات مناطق ترکیب شده و نهایتا اولویت بندی مناطق از نظر ظرفیت پذیرش ترافیکی مگامالها تعیین گردید در انتها مناطق ۲۲، ۵ و ۲۱ به ترتیب به عنوان مناطق دارای بیشترین ظرفیت ترافیکی و مناطق ۱۰، ۹ و ۱۲ به عنوان مناطق بحرانی و دارای کمترین ظرفیت شناسایی شدند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سفندی، سعید،1395،سنجش ظرفیت ترافیکی مناطق ۲۲ گانه شهر تهران در راستای مکان گزینی بهینه مگامال ها،شانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک10 اسفند 1395 · تهران