پیش بینی تقاضای آتی فرودگاه به روش دلفی و ارزیابی و مقایسه آن با سایر روش ها: مطالعه موردی فرودگاه پارس آباد

چکیده مقاله

تسهیلات عمومی از جمله فرودگاه و سایر تسهیلاتی از این قبیل به منظور ارائه خدمات به عموم شهروندان و مراجعات ساخته می شوند بهره برداری صحیح و ارائه خدمات مناسب تنها در صورتی میسر خواهد بود که فضا و امکانات این تسهیلات متناسب با تقاضای استفاده عمومی از آنها طراحی شده باشد بنابراین پس از شناخت وضع موجود فرودگاه، بررسی و پیش بینی تقاضای سفر آن مهمترین عنصر در فرآیند مطالعات یک طرح جامع فرودگاهی و البته هر طرح جامع حمل و نقلی است در مقاله حاضر، ابتدا مروری بر شیوه های برآورد تقاضا صورت گرفته است و در مرحله بعد به ارائه مدل های پیش بینی تقاضا از جمله اقتصادسنجی منطقه ای، روش دلفی، روش رگرسیون مکانی و روش سهم بازار اختصاص دارد و نتایج تحلیل هر مدل ارائه شده ا ست ارزیابی شیوه های مختلف مدل سازی و نتایج به دست آمده در هر مدل نشان می دهد که روش دلفی نتایج مطلوبی داشته و تا حدودی به واقعیت موجود در شرایط موجود وضعیت حمل و نقل هوایی کشور نزدیک تر است این روش می تواند رویکردی مناسب در پیش بینی تقاضای فرودگاه ها به خصوص در فرودگاه هایی که اطلاعات کافی و مناسب از وضعیت پروازهای گذشته آن در دسترس نیست باشد در نهایت نیز تقاضای آتی فرودگاه پارس آباد در سه افق ۵، ۱۰ و ۲۰ ساله برآورد و پیش بینی شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کمیل متقیان منظم

کارشناس ارشد راه و ترابری، مهندسین مشاور آیریانا

محمد علی آرمان

دکترای برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور آیر

پگاه طالبیان

دکترای برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور آیر

سمیه کیکاووسی

دکترای برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور آیر

متقیان منظم، کمیل و آرمان، محمد علی و طالبیان، پگاه و کیکاووسی، سمیه،1398،پیش بینی تقاضای آتی فرودگاه به روش دلفی و ارزیابی و مقایسه آن با سایر روش ها: مطالعه موردی فرودگاه پارس آباد،هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1398 · تهران