پیشنهاد چارچوبی برای شناسایی ابعاد سیاست توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی

چکیده مقاله

آنچه سیاست یا رویکرد «توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی» ت م ح ه نامیده می شود، در سال های اخیر مورد توجه وزارت راه و شهرسازی قرار گرفته است در همین راستا اسناد و پشتوانه های قانونی نیز تهیه شده و مطالعاتی نیز به منظور اجرایی نمودن این رویکرد در حال انجام است با این حال به دلیل پیچیدگی و ماهیت میان رشته ای آن، همچنان لازم میان حوزه های سیاستگذاری و اجرایی در مورد سطح انتظار و شیوه ارزیابی میزان موفقیت آن وجود ندارد، همچنین تغییر در مدیریت کلان و به تبع آن، تغییر در اولویت بندی سیاست ها، پشتوانه ملی تحقق آن را متزلزل نموده است مقاله حاضر که باروش مروری تهیه شده، پس از معرفی چند مطالعه انجام شده در کشورهای مختلف برای ارزیابی ت م ح ه، چارچوبی کلی برای شناخت ارائه می دهد مهم ترین عوامل شناسایی شده شامل عوامل وابسته به انسان شامل دو گروه سیاستگذاری و شرایط استفاده کنندگان و عوامل وابسته به محیط انسان ساخت به صورت وضع موجود و یا آنچه به صورت اصلاح آن پیشنهاد می شود، هستند که هر یک به زیرشاخص هایی برای سنجش تفکیک می شوند شیوه اندازه گیری و وزن دهی شاخص ها و زیرشاخص ها به مطالعات تکمیلی موکول شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهتا میرمقتدایی

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی

میرمقتدایی، مهتا،1398،پیشنهاد چارچوبی برای شناسایی ابعاد سیاست توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی،هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1398 · تهران