سیاست جنایی ایران در حمایت کیفری از اطفال و نوجوانان دارای معلولیت در تجاوز جنسی به آن ها

چکیده مقاله

کودکان و نوجوانان دارای معلولیت به دلیل آسیب پذیری مضاعف جسمی، ذهنی و اجتماعی، بیش از سایرین در معرض بزه دیدگی جنسی قرار دارند این واقعیت ضرورت توجه ویژه نظام حقوقی و سیاست جنایی ایران را به حمایت کیفری موثر از این گروه تقویت می کند پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه و کارآمدی حمایت های موجود در قوانین کیفری ایران به ویژه قانون مجازات اسلامی، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان ۱۳۹۹، و سایر مقررات مرتبط در قبال تجاوز جنسی به اطفال و نوجوانان دارای معلولیت انجام شده است روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، بررسی مواد قانونی و تحلیل تطبیقی آرای حقوقی است یافته ها نشان می دهد که هرچند قانونگذار در برخی موارد مانند تشدید مجازات در وضعیت فقدان رضایت معتبر، عدم اهلیت یا ناتوانی دفاعی بزه دیده و نیز جرم انگاری رفتارهای منتهی به آزار جنسی، گام هایی رو به جلو برداشته است، اما همچنان خلاهایی چون فقدان تعریف دقیق از «آسیب پذیری ویژه»، ضعف سازوکارهای گزارش دهی اجباری، نبود پروتکل های تخصصی رسیدگی و کمبود تدابیر حمایتی قبل، حین و پس از دادرسی مشاهده می شود نتیجه آنکه سیاست جنایی ایران هنوز به استانداردهای مطلوب حمایت کیفری ویژه از کودکان معلول نزدیک نشده و نیازمند اصلاحات ساختاری، جرم انگاری تکمیلی، آموزش تخصصی ماموران و تقویت نظام حمایت اجتماعی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ستاره سلیمانی

گروه حقوق،کارشناسی ارشد،گرایش حقوق کیفری و جرم شناسی

�لیمانی، ستاره،1404،سیاست جنایی ایران در حمایت کیفری از اطفال و نوجوانان دارای معلولیت در تجاوز جنسی به آن ها،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی17 مرداد 1404 · همدان