نقش حقوق نرم در اثربخشی موافقتنامه های بین المللی تغییرات اقلیمی

چکیده مقاله

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از مهم ترین چالش های نظام بین الملل معاصر، منجر به شکل گیری رژیم حقوقی پیچیده ای متشکل از ابزارهای حقوق سخت و حقوق نرم شده است این مقاله با تحلیل تطبیقی کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی، پروتکل کیوتو و توافقنامه پاریس، به بررسی نقش حقوق نرم در افزایش مشارکت دولت ها و اثربخشی رژیم اقلیمی می پردازد یافته ها نشان می دهد که اگرچه حقوق سخت با تعهدات الزام آور کمی تلاش داشت کاهش انتشار را تضمین کند، اما محدودیت مشارکت و ضعف سازوکارهای اجرایی اثربخشی آن را کاهش داد در مقابل، رویکرد مبتنی بر حقوق نرم در توافقنامه پاریس، از طریق تعهدات داوطلبانه، شفافیت و فشار همتایان، مشارکت جهانی گسترده تری ایجاد کرد؛ هرچند همچنان با چالش شکاف میان تعهدات و اهداف دمایی مواجه است در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که حقوق نرم نه جایگزین حقوق سخت، بلکه مکملی انعطاف پذیر برای حکمرانی جهانی اقلیم است که در تعامل با سازوکارهای الزام آور می تواند به تقویت پاسخ جمعی به بحران اقلیمی کمک کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده منصوره درهمی

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی واحد مشهد

علیرضا اسدپور طهرانی

استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

�رهمی، سیده منصوره و اسدپور طهرانی، علیرضا،1404،نقش حقوق نرم در اثربخشی موافقتنامه های بین المللی تغییرات اقلیمی،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی17 مرداد 1404 · همدان