چکیده مقاله
در بیست وسوم ژوئن ۲۰۲۵، هم زمان با دور ششم مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در مسقط، بمب افکن های راهبردی آمریکا همراه با جنگنده های رژیم صهیونیستی تاسیسات هسته ای فردو، نطنز و اصفهان را بمباران کردند این مقاله با بهره گیری از چارچوب نظری ترکیبی نظریه هنجارهای آمره، نظریه انتقادی رژیم ها و نظریه کنشگرمحور می کوشد نشان دهد که این رویداد صرفا یک مناقشه منطقه ای نبود، بلکه نقطه عطفی در زوال هنجارهای بنیادین نظم بین المللی محسوب می شود یافته های پژوهش حاکی است که حمله ژوئن ۲۰۲۵ با نقض هم زمان سه لایه از هنجارهای بنیادین منع توسل به زور به عنوان هنجار آمره، مصونیت تاسیسات صلح آمیز هسته ای تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی، و مصونیت دیپلماسی در بحبوحه مذاکرات نه یک استثنا، بلکه نتیجه منطقی بحران مشروعیتی بود که از دو دهه مداخله گری یکجانبه و تضعیف نهادهای چندجانبه نشات گرفته بود بی عملی شورای امنیت و واکنش دوگانه قدرت های بزرگ، رژیم منع اشاعه هسته ای را در آستانه فروپاشی قرار داده و اعتبار دیپلماسی را برای همیشه مخدوش کرده است جهان پس از ژوئن ۲۰۲۵، جهانی نیست که بتوان در آن با خیال راحت بر مصونیت سفارت ها، تاسیسات صلح آمیز یا حتی حق حیات تکیه کرد، مگر آنکه اراده ای جمعی برای احیای کرامت انسانی و حاکمیت قانون شکل گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وف باف، سیدمرتضی و حیدی، سیدرسول،1404،پایان مصونیت دیپلماسی: حمله ژوئن ۲۰۲۵ به ایران و زوال هنجارهای بنیادین نظم بین الملل،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی17 مرداد 1404 · همدان