چکیده مقاله
شهرداری های درجه ۷ تا ۹ در ایران، به دلیل محدودیت های بودجه ای، جمعیت کمتر و فاصله جغرافیایی از مراکز کلان شهری، با چالش های دوگانه ای در حوزه ورزش و اجتماعی مواجه هستند از یک سو، کمبود فضاهای ورزشی استاندارد و تخصصی باعث می شود جوانان و نوجوانان به سمت فعالیت های غیررسمی و گاه آسیب زا گرایش یابند و از سوی دیگر، محدودیت منابع مالی مانع از توسعه زیرساخت های فیزیکی می شود این پژوهش با هدف طراحی و تبیین الگوی موفق بهره برداری از ظرفیت های ورزشی محله محور جهت کاهش آسیب های اجتماعی در این شهرداری ها انجام شده است رویکرد پژوهش ترکیبی کیفی کمی است در بخش کیفی، با استفاده از روش پیمایشی و مصاحبه عمیق با ۲۰ نفر از خبرگان شامل مدیران ورزش شهرداری های موفق، اساتید جامعه شناسی ورزشی و مسئولان کانون های جوانان، مولفه های کلیدی الگو شناسایی گردید در بخش کمی، برای اعتبارسنجی مدل و آزمون فرضیات، پرسشنامه ای استاندارد بین ۱۵۰ نفر از شهروندان و مسئولان محلی در پنج شهرداری درجه ۷ تا ۹ شامل نمونه هایی از شهرهای کوچک و متوسط توزیع و تحلیل شد یافته های پژوهش نشان می دهد که الگوی پیشنهادی بر سه محور اصلی استوار است: «تبدیل فضاهای عمومی رها شده به زمین های ورزشی چندمنظوره»، «ایجاد باشگاه های محله ای با مدل مشارکتی» و «برنامه ریزی اجتماعی ورزشی هدفمند» نتایج حاکی از آن است که اجرای این الگو رابطه مثبت و معناداری با کاهش رفتارهای پرخطر، افزایش سرمایه اجتماعی و کاهش هزینه های دولتی دارد همچنین، تحلیل مقایسه ای نشان می دهد که شهرداری هایی که از مدل های مشارکتی با بخش خصوصی و خیرین بهره می برند، پایداری بیشتری در ارائه خدمات ورزشی داشته اند چالش های اصلی شامل مقاومت فرهنگی، کمبود نیروی انسانی متخصص و نوسانات بودجه شناسایی شدند این مقاله مدلی بومی و کم هزینه ارائه می دهد که می تواند توسط شهرداری های درجه ۷ تا ۹ برای تقویت تاب آوری اجتماعی و ارتقای سلامت عمومی مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�افعی، هلاله،1405،ارائه الگوی موفق بهره برداری از ظرفیت های ورزشی محله محور جهت کاهش آسیب های اجتماعی در شهرداری های درجه ۷ تا ۹،سی و یکمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 اردیبهشت 1405 · شیروان