چکیده مقاله
هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر قدرت مدیریت منابع انسانی الکترونیکی بر قصد ترک شغل با نقش میانجی استرس شغلی مورد مطالعه: شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت oiec در تهران است این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی پیمایشی است جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ی کارکنان شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت oiec در تهران هستند که تعداد آن ۲۰۰۰ نفر می باشد برای تعیین حجم نمونه مورد نیاز از فرمول نمونه گیری جامعه محدود کوکران استفاده شده که تعداد نمونه را ۳۲۲ نفر در نظر گرفته که این تعداد با روش تصادفی ساده انتخاب شده است در پژوهش حاضر برای گردآوری داده های اولیه از روش میدانی استفاده شد و ابزار جمع آوری داده های اولیه پرسشنامه پنج گزینه ای لیکرت بوده و برای گرد آوری داده های ثانویه از روش کتابخانه ای استفاده شده است اعتبار پرسشنامه از روش اعتبار محتوا استفاده شده است و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شده است برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار SMARTPLS۳ ۰ استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که قدرت مدیریت منابع انسانی الکترونیکی بر قصد ترک شغل و استرس شغلی تاثیر معناداری دارد و استرس شغلی بر قصد ترک شغل تاثیر معناداری دارد، همچنین قدرت مدیریت منابع انسانی الکترونیکی بر قصد ترک شغل با نقش میانجی استرس شغلی تاثیر معناداری دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ناظم فتمه سری، سمیرا و ابراهیمیان جلودار، سید یاسر،1404،بررسی تاثیر قدرت مدیریت منابع انسانی الکترونیکی بر قصد ترک شغل با نقش میانجی استرس شغلی (مورد مطالعه: شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت(oiec) در تهران)،هجدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماعی31 اردیبهشت 1404