ارائه چارچوبی برای توانمندسازی گروه های آسیب پذیر در برنامه ریزی حمل ونقل شهری مبتنی بر دوقلوی دیجیتال اجتماعی (مطالعه موردی: شهر بندرعباس)

چکیده مقاله

امروزه دوقلوهای دیجیتال شهری عمدتا بر شبیه سازی جریان های ترافیکی و زیرساخت های فیزیکی متمرکز هستند و از ابعاد اجتماعی و نیازهای گروه های آسیب پذیر غافل می مانند این مقاله با هدف ارائه چارچوبی برای استفاده از دوقلوی دیجیتال اجتماعی به عنوان ابزاری برای مشارکت موثر شهروندان آسیب پذیر سالمندان، افراد دارای معلولیت و کم درآمدها در فرآیند برنامه ریزی حمل ونقل شهری تدوین شده است روش تحقیق ترکیبی از مرور نظام مند منابع، تحلیل پروژه های پیشرو PULSE TWIN در هلند، روش شناسی تسالونیکی و تجربه هامبورگ و طراحی چارچوب مفهومی با تطبیق بر شهر بندرعباس است یافته ها نشان می دهد که دوقلوی دیجیتال اجتماعی می تواند با ترکیب داده های لحظه ای ترافیک، داده های جمعیتی، بازخورد شهروندان و شبیه سازی بصری سناریوها، پلی میان فرآیندهای مشارکتی و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد ایجاد کند و نیازهای خاص گروه های آسیب پذیر را در برنامه ریزی حمل ونقل منعکس سازد نتایج تحقیق چارچوبی سه مرحله ای شامل جمع آوری نیازهای تحرک پذیری با استفاده از کارگاه های حضوری، مصاحبه و اپلیکیشن ساده موبایلی ، اولویت بندی مشارکتی با کمک هوش مصنوعی و بازخورد بصری سناریوها در محیط دوقلوی دیجیتال ارائه می دهد این چارچوب می تواند عدالت دیجیتال را در برنامه ریزی حمل ونقل شهری ارتقا دهد و زمینه ساز تحقق شهروند الکترونیک فعال در تصمیم سازی های شهری شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهسا حاجبی

دانشجوی کارشناسی ارشد تجارت الکترونیک، دانشگاه شیراز

مهسا حاجبی

دانشجوی کارشناسی ارشد تجارت الکترونیک، دانشگاه شیراز

�اجبی، مهسا،1405،ارائه چارچوبی برای توانمندسازی گروه های آسیب پذیر در برنامه ریزی حمل ونقل شهری مبتنی بر دوقلوی دیجیتال اجتماعی (مطالعه موردی: شهر بندرعباس)،سی و یکمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 اردیبهشت 1405 · شیروان