چکیده مقاله
مهمترین مشخصه سیلابها، پیک و حجم یا به عبارتی هیدروگراف آنها در تواتر مختلف می باشد که استخراج آنها برای طرحهای مهندسی رودخانه ضروری می باشد برای این منظور روشهای مختلفی وجود دارد که بسته به اطلاعات موجود یک یا چند مورد از آنها مورد استفاده قرار می گیرد در بررسی سیلاب های رودخانه کاجو از روش تحلیل ایستگاهی با سری سالانه، تحلیل ایستگاهی با سری جزئی، تحلیل منطقه ای و شبیه سازی مدل بارش رواناب با استفاده از نرم افزار HEC HMS استفاده شد برای تحلیل دبیهای حداکثر لحظه ای جزیی از آمار و اطلاعات دبی روزانه و حداکثر یک روزه و لحظه ای استفاده شد با استفاده از اطلاعات ثبت شده در ایستگاههای آبسنجی محدوده طرح، هیدروگراف سیلاب با دوره برگشت مختلف بروش تحلیل منطقه ای محاسبه شد درتحلیل ایستگاهی با سری جزئی رودخانه یک دبی آستانه برای رودخانه در نظر گرفته شد برای دستیابی به شکل هیدروگراف با بررسی سیلاب های ثبت شده، هیدروگراف شاخص منطقه استخراج شد در شبیه سازی مدل بارش رواناب حوضه نیز ابتدا با استفاده از هیدروگراف و هایتوگراف مولد سیلاب دیماه 1383 ، پارامتر های حوضه واسنجی شده، با استفاده از نتایج حاصل و هایتوگراف بارندگی های با تواترمختلف، هیدروگراف سیلاب بدست آمد بررسی نتایج نشان می دهد که روش بارش رواناب در دوره برگشتهای متوسط بین 20 تا 100 سال و روش تحلیل منطقه ای در دوره برگشت پایین، نتایج بهتری را ارائه نموده است بنابراین مقدار پیک پوش دو روش به عنوان مقادیر پیک سیلابها انتخاب شد بطور کلی طراحی بر اساس روش تحلیل هیدروگراف شاخص مقبولتر است علاوه برآن بررسیها نشان داد که زمان اوج هیدروگرافهای ناشی از روش بارش رواناب با زمان اوج هیدروگرافهای مشاهده ای تطابق کمتری دارد که ناتوانی مدل بارش روناب را درشرایطی که داده های کافی وجود نداشته باشد، نمایان می سازد بنابراین برای بدست آوردن شکل هیدروگراف، از هیدروگراف شاخص مشاهده ای استفاده شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظریها، مهرداد و محمودی وانعلیا، محسن و حکمتی فر، حسین،1385،روش بهینه تحلیل سیلابهای رودخانه کاجو،هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه24 بهمن 1385 · اهواز