از بتن تا نبض: بازآفرینی «شهر زیست مبنای هیبریدی» با تلفیق معماری پویا، زیرساخت های تطبیقی و حکمروایی داده محور

چکیده مقاله

شهر معاصر، به مثابه یک ابرساختار پیچیده، دیگر در چارچوب رویکردهای ایستا و بخش بندی شده صرفا «عمرانی»، «معماری» یا «شهرسازی» قابل تحلیل و طراحی نیست این مقاله با عبور از نگاه سیلوی این سه حوزه، نظریه نوینی را تحت عنوان «شهر زیست مبنای هیبریدی» معرفی می کند این نظریه بر خلق یک کلان سیستم پویا تاکید دارد که در آن، معماری به مثابه «پوستی تعاملی با قابلیت تنفس و تنظیم حرارت»، عمران به مثابه «اسکلتی عصبی تطبیقی با قابلیت خودترمیمی و حسگری» و شهرسازی به مثابه «سیستم عصبی خودتنظیم مبتنی بر دوقلوی دیجیتال و مشارکت الگوریتمی انسانی» عمل می کنند مقاله حاضر با ارائه مدلی مفهومی، چگونگی همگرایی فناوری های دوقلوی دیجیتال، مصالح هوشمند، زیرساخت های چندمنظوره و مشارکت داده محور شهروندان را در قالب یک زیست بوم شهری زنده، تاب آور و انسان محور تبیین می کند در انتها، چارچوبی گام به گام برای گذار از شهر خطی موجود به شهر هیبریدی زیست مبنا ارائه می شود نتایج این پژوهش نشان می دهد که گذار از «شهر ساختاری» به «شهر کارکردی زیست پذیر»، مستلزم بازتعریف بنیادین نقش مهندس عمران، معمار و شهرساز به مثابه «پزشکان شهری» و ایجاد نظام های آموزشی و حرفه ای بین رشته ای است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید مهدی رضوی

۱- کارشناس دانش

سید مهدی رضوی

۱ کارشناس دانش

�ضوی، سید مهدی،1405،از بتن تا نبض: بازآفرینی «شهر زیست مبنای هیبریدی» با تلفیق معماری پویا، زیرساخت های تطبیقی و حکمروایی داده محور،سی و یکمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 اردیبهشت 1405 · شیروان