رابطه خوشبینی، سبک های شوخ طبعی و امیدواری با معنای زندگی در دانش آموزان دختر سال چهارم دبیرستانهای آموزش و پرورش ناحیه ۴ اهواز خوزستان ایران

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه خوشبینی، سبک های شوخ طبعی و امیدواری با معنای زندگی در دانش آموزان دختر سال چهارم دبیرستانهای آموزش و پرورش ناحیه ۴ اهواز بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر سال چهارم دبیرستانهای آموزش و پرورش ناحیه ۴ اهواز در سال تحصیلی ۱۳۹۶ ۱۳۹۷ میباشند تعداد نمونه در پژوهش حاضر با توجه به جدول ذکر شده ۲۷۵ نفر بود جهت بررسی متغیرهای پژوهش، از پرسشنامه معنای زندگی سواری، ۱۳۹۶، پرسشنامه جهتگیری زندگی شییر و کارور، ۱۹۹۴، پرسشنامه شوخ طبعی مارتین، پاهلیک دوریس، لارسن، گری و وایر، ۲۰۰۳ و پرسشنامه امیدواری سواری، ۱۳۹۶ استفاده شد روش پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود روش آماری استفاده شده، همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغی۶ره بود نتایج تحلیل داده ها نشان داد بین خوشبینی با معنای زندگی رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد، بین سبک های شوخ طبعی با معنای زندگی رابطه معناداری وجود دارد و بین امیدواری با معنای زندگی رابطه معنادارو مثبتی وجود دارد و مقایسه ضرایب بتا نشان دادند امیدواری، خوشبینی و سبک های شوخ طبعی، به ترتیب پیش بینی کننده مثبت معنادار معنای زندگی هستند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرانک ساکی

بازنشسته آموزش و پرورش مدرس دانشگاه فرهنگیان

�اکی، فرانک،1402،رابطه خوشبینی، سبک های شوخ طبعی و امیدواری با معنای زندگی در دانش آموزان دختر سال چهارم دبیرستانهای آموزش و پرورش ناحیه ۴ اهواز خوزستان ایران،شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی12 خرداد 1402