چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی باورهای فراشناختی بر اساس خودپنداره و خود کنترلی در کودکان مضطرب انجام شد روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه منطقه ۵ تهران در سال ۱۳۹۸ که دارای اختلال اضطرابی می باشد که تعداد آنها برابر ۶۸ نفر می باشد به روش هدفمند انتخاب شدند ابزار پژوهش نیز پرسشنامه اضطراب اسپنس ۲۰۰۷ ، پرسشنامه فراشناخت ولز MCQ ۳۰، پرسشنامه خودپنداره منداگلیو و پیریت ۱۹۹۵ و پرسشنامه خود کنترلی تانجی فرم ۱۳ ماده ای بود تجزیه و تحلیل داده ها با روش رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۱ محاسبه شد یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که خودپنداره اجتماعی، خودپنداره ورزشی، خودکنترلی توان پیش بینی باور فراشناختی را دارند در سطح اطمینان ۰/۰۰۱ و خودپنداره تحصیلی، خودپنداره ارزشی و خودپنداره قابلیت پیش بینی باور فراشناختی را ندارند همچنین قوی ترین پیش بینی کننده باور فراشناختی، خرده مولفه خودپنداره اجتماعی می باشد نتیجه گیری: می توان اینگونه نتیجه گیری کرد که کودکان مضطرب با بهبود کنترلی و خود پنداره اجتماعی و خودپنداره ورزشی می توانند باورهای فراشناختی خود را در سطح بالایی قرار دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدی حسینیان نژاد، فاطمه سادات،1402،پیش بینی باورهای فراشناختی بر اساس خودپنداره و خود کنترلی در کودکان مضطرب،شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی12 خرداد 1402