رابطه ی طرح واره های ناسازگار اولیه با استعداد اعتیاد در دانشجویان

چکیده مقاله

این پژوهش به بررسی رابطه ی بین طرحواره های ناسازگار اولیه و استعداد اعتیاد در میان معتادان مراجعه کننده به کمپ های ترک اعتیاد در شهرستان بیرجند پرداخته است جامعه ی آماری شامل تمامی معتادان این کمپ ها بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۰۰ پرسشنامه توزیع و در نهایت ۸۵ پرسشنامه معتبر برای تحلیل انتخاب شد برای سنجش طرحواره ها از نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ YSQ SF و برای ارزیابی استعداد اعتیاد از پرسشنامه استعداد اعتیاد APS استفاده شد داده ها با استفاده از روش های همبستگی و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند نتایج نشان دهنده ی وجود همبستگی مثبت و معنادار بین طرحواره های ناسازگار اولیه و استعداد اعتیاد بود، به طوری که متغیرهای “بی اعتمادی” و “نقص و شرم” بیشترین همبستگی را با استعداد اعتیاد داشتند ضریب تعیین R² = ۰ ۶۵۸۷ نشان داد که حدود ۶۵ ۸۷ درصد از تغییرات استعداد اعتیاد توسط طرحواره های ناسازگار اولیه تبیین می شود این یافته ها ضرورت مداخلات روانشناختی برای کاهش اثرات منفی طرحواره های ناسازگار اولیه در افراد در معرض خطر اعتیاد را تاکید می کند به طور کلی، این پژوهش به شناسایی الگوهای فکری و هیجانی کمک کرده و پیشنهاداتی برای توسعه ی برنامه های پیشگیرانه و درمانی در زمینه اعتیاد ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صوفیا دولت خواه

کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت،دانشگاه آزاداسلامی،واحد دزفول،ایران

�ولت خواه، صوفیا،1403،رابطه ی طرح واره های ناسازگار اولیه با استعداد اعتیاد در دانشجویان،بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 خرداد 1403