چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تدوین یک چارچوب اخلاقی–روانشناختی برای طراحی و پیاده سازی سامانه های هوش مصنوعی در حوزه مشاوره سلامت روان انجام شد ضرورت مطالعه از تلاقی دو واقعیت ناشی می شود: حساسیت ذاتی داده ها و رابطه درمانی از یک سو و گسترش کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی در خدمات روانی از سوی دیگر یافته ها نشان می دهد که یک چارچوب یکپارچه باید هم زمان شامل سازوکارهای فنی مثلا رمزنگاری و ذخیره سازی امن ، رویه های مدیریتی و حقوقی مکانیزم های رضایت آگاهانه و نظارت مقرراتی ، و ملاحظات روانشناختی تقویت همدلی دیجیتال و ارجاع به انسان در موارد بحرانی باشد همچنین پیشنهاد شد نقش هوش مصنوعی به صورت مکمل و نه جایگزین درمانگر انسانی تعریف گردد پژوهش نتیجه می گیرد که به کارگیری دستورالعمل های پیشنهادی می تواند ریسک های اخلاقی و روان شناختی مرتبط با کاربرد AI در مشاوره را کاهش داده و پذیرش و اثربخشی خدمات دیجیتال سلامت روان را افزایش دهد پیشنهاد می شود چارچوب در مطالعات تجربی آتی اعتبارسنجی گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمدجواد کریمی استرآبادی
کارشناسی ارشدروانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
شیوه ارجاع
کریمی استرآبادی، محمدجواد،1404،چارچوب اخلاقی-روانشناختی برای طراحی هوش مصنوعی در مشاوره سلامت روان،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404