بررسی مروری رابطه میان شبکه حمل ونقل و ساختار فضایی شهر

چکیده مقاله

رابطه میان شبکه حمل ونقل و ساختار فضایی شهر، به عنوان یکی از ارکان اصلی برنامه ریزی شهری پایدار، همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است این پژوهش با رویکردی مروری و نظام مند، به واکاوی تاثیرات متقابل شبکه های حمل ونقل ریلی، جاده ای و مترو بر الگوهای تغییر کاربری زمین، تراکم شهری و شکل گیری ساختارهای چندمرکزی می پردازد با جستجوی گسترده در پایگاه های معتبر علمی و تحلیل ۱۵ مطالعه کلیدی، یافته ها نشان می دهند که توسعه شبکه های حمل ونقل نه تنها محرک گسترش فیزیکی شهرهاست، بلکه با تسهیل دسترسی، الگوهای تک مرکزی را به سمت ساختارهای چندمرکزی و کارآمدتر سوق می دهد با این حال، این تاثیر همواره خطی نیست؛ بهبود دسترسی می تواند در غیاب سیاست های کنترل شده، منجر به گسترش افقی Sprawl یا اشباع دسترسی شود نتایج حاکی از آن است که مدل های توسعه مبتنی بر حمل ونقل عمومی TOD و چارچوب Node–Place، با ترکیب تراکم، تنوع کاربری و طراحی پیاده محور، راهکارهای بهینه ای برای هم افزایی این دو عنصر هستند همچنین، تحلیل های شبکه ای نشان می دهد که شبکه های چندلایه و چندوجهی، کارایی اقتصادی و پایداری زیست محیطی را افزایش داده، اما نیازمند مدیریت پیچیدگی های شناختی و اجتماعی هستند پژوهش حاضر شکاف های موجود در مدل های ایستا و عدم توجه به ابعاد عدالت فضایی را برجسته می سازد در نهایت، این مطالعه تاکید می کند که برای دستیابی به شهرهای پایدار، سیاست گذاری باید از رویکردی یکپارچه و تعاملی پیروی کند که در آن توسعه شبکه حمل ونقل هم زمان با برنامه ریزی دقیق کاربری زمین و تقویت عدالت اجتماعی پیش برود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهران علی شیر

۱- کارشناس ارشد سازه، واحد بندرعباس دانشگاه آزاد اسلامی، شهرداری شیراز، ایران.

مهران علی شیر

۱ کارشناس ارشد سازه، واحد بندرعباس دانشگاه آزاد اسلامی، شهرداری شیراز، ایران

�لی شیر، مهران،1405،بررسی مروری رابطه میان شبکه حمل ونقل و ساختار فضایی شهر،سی و یکمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 اردیبهشت 1405 · شیروان