چکیده مقاله
در دنیای امروز، برنامه ریزی و تکنولوژی آموزشی به عنوان دو رکن اساسی در بهبود فرایند یادگیری و تدریس شناخته می شوند با توجه به سرعت روزافزون پیشرفت های علمی و فناوری، نیاز به بازنگری در الگوهای سنتی برنامه ریزی درسی و بهره گیری آگاهانه از ظرفیت های تکنولوژی آموزشی احساس می شود این پژوهش باهدف بررسی نقش تکنولوژی آموزشی در بهبود فرایند برنامه ریزی درسی انجام شد روش پژوهش، توصیفی تحلیلی با رویکرد ترکیبی کیفی کمی بود در مرحله نخست، با بهره گیری از روش تحلیل اسنادی و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، مبانی نظری و چارچوب مفهومی پژوهش تبیین گردید در مرحله دوم، یک مطالعه موردی مداخله ای در قالب یک واحد یادگیری ۸ جلسه ای در حوزه هنر و معماری با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال طراحی و اجرا شد جامعه پژوهش شامل ۳۰ دانش آموز مقطع متوسطه دوم بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و مقایسه تقسیم شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه درگیری تحصیلی، آزمون پیش آزمون و پس آزمون یادگیری، چک لیست مشاهده عملکرد و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود داده های کمی با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و داده های کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون تحلیل شدند یافته های کمی نشان دادند که ادغام هدفمند تکنولوژی آموزشی در مراحل برنامه ریزی درسی، منجر به افزایش معنادار درگیری تحصیلی ۷۸٫۴ در مقابل ۶۵٫۲ ، بهبود نمرات یادگیری مفاهیم برنامه ریزی درسی ۸۲٫۶ در مقابل ۶۸٫۴ در پس آزمون و ارتقای کیفیت پروژه های عملی ۸۵٫۱ در مقابل ۷۲٫۳ شده است >p ۰٫۰۰۱ یافته های کیفی نیز همسو با نتایج کمی بودند و نشان دادند که مشارکت کنندگان، تکنولوژی آموزشی را به عنوان یک تسهیلگر در تمام مراحل چرخه برنامه ریزی درسی تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا، ارزشیابی ارزیابی کرده اند بااین حال، چالش هایی نیز شناسایی شد که مهم ترین آن ها محدودیت های زیرساخت فنی، تفاوت در سطح سواد دیجیتال و کمبود زمان برای طراحی محتوای فناورانه بود درمجموع، یافته های این پژوهش نشان می دهند که ادغام هدفمند، آگاهانه و زمینه مند تکنولوژی آموزشی در تمام مراحل چرخه برنامه ریزی درسی، می تواند به بهبود کیفیت برنامه درسی در ابعاد اهداف، محتوا، روش و ارزشیابی و ارتقای پیامدهای یادگیری درگیری، انگیزه و عملکرد دانش آموزان منجر شود این مقاله، با ارائه یک چارچوب مفهومی بومی و شواهد تجربی از یک زمینه آموزشی خاص، گامی درجهت پر کردن شکاف میان نظریه و عمل در حوزه تکنولوژی آموزشی و برنامه ریزی درسی برداشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هادرانی باغبادرانی، زهرا،1405،بررسی نقش تکنولوژی آموزشی در بهبود فرایند برنامه ریزی درسی یک مطالعه ترکیبی در حوزه هنر و معماری،بیست و سومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی30 تیر 1405 · شیروان