چکیده مقاله
گسترش روزافزون استفاده از هوش مصنوعی مولد در آموزش عالی، تحولات چشمگیری در شیوه های یادگیری، تولید دانش و تعاملات آموزشی ایجاد کرده و در عین حال، توجه پژوهشگران را به بررسی پیامدهای روان شناختی این فناوری معطوف ساخته است پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه استفاده از هوش مصنوعی مولد با خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی دانشجویان انجام شده است این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای، به تبیین مفاهیم هوش مصنوعی مولد، خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی پرداخته و سپس ارتباط میان این متغیرها را از منظر روان شناسی تربیتی مورد تحلیل قرار می دهد یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده آگاهانه، هدفمند و متناسب از ابزارهای هوش مصنوعی مولد می تواند از طریق تسهیل فرایند یادگیری، ارائه بازخوردهای سریع، شخصی سازی آموزش، افزایش دسترسی به منابع علمی و تقویت یادگیری خودراهبر، احساس توانمندی و خودکارآمدی دانشجویان را ارتقا داده و انگیزش آنان را برای مشارکت در فعالیت های آموزشی افزایش دهد در مقابل، استفاده افراطی، غیرانتقادی و وابستگی بیش از حد به این فناوری، می تواند با کاهش تلاش شناختی، تضعیف تفکر انتقادی، افت خلاقیت و کاهش استقلال در یادگیری، آثار نامطلوبی بر خودکارآمدی واقعی و انگیزش درونی دانشجویان بر جای گذارد بر این اساس، تاثیر هوش مصنوعی مولد بر خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی، رابطه ای خطی و قطعی نیست، بلکه به عواملی نظیر سواد هوش مصنوعی، مهارت های خودتنظیمی، فرهنگ آموزشی، شیوه بهره گیری از فناوری و حمایت استادان وابسته است در نتیجه، بهره برداری موثر از ظرفیت های هوش مصنوعی در آموزش عالی مستلزم تدوین سیاست های آموزشی مناسب، ارتقای سواد هوش مصنوعی و هدایت دانشجویان به استفاده مسئولانه و هدفمند از این فناوری است تا ضمن حفظ استقلال فکری، زمینه ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش خودکارآمدی و تقویت انگیزش تحصیلی آنان فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نگی آبادی، فائزه،1405،رابطه استفاده از هوش مصنوعی مولد با خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی دانشجویان،بیست و سومین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی7 مهر 1405 · شیروان