مروری بر شاخص های مورد استفاده در سنجش کیفیت زندگی شهری در مطالعات برنامه ریزی شهری

چکیده مقاله

کیفیت زندگی شهری به عنوان یکی از شاخص های مهم توسعه پایدار و برنامه ریزی شهری نقش بسزایی در بهبود رفاه اجتماعی، سلامت محیطی و رضایت شهروندان ایفا می کند این مطالعه با هدف بررسی مفاهیم، شاخص ها و ابزارهای اندازه گیری کیفیت زندگی در شهرها و ارائه چارچوبی جامع برای ارزیابی پایدار انجام شده است پژوهش حاضر با استفاده از مرور نظام مند ادبیات و تحلیل شاخص های مختلف شامل سلامت محیط زیست، دسترسی به خدمات عمومی، حمل و نقل، زیرساخت ها و شاخص های اجتماعی اقتصادی به شناسایی عوامل موثر بر کیفیت زندگی شهری پرداخته است نتایج نشان می دهد که علاوه بر شاخص های سنتی مانند درآمد و تحصیلات، عوامل محیطی و کالبدی مانند پراکندگی فضاهای سبز، کیفیت زیرساخت ها و الگوهای دسترسی تاثیر قابل توجهی بر رضایت و رفاه شهروندان دارند همچنین استفاده از روش های نوین تحلیل داده های مکانی و یادگیری ماشینی امکان ارزیابی دقیق تر و پیش بینی تغییرات کیفیت زندگی را فراهم می آورد یافته های این مطالعه می تواند برنامه ریزان شهری، سیاست گذاران و تصمیم گیرندگان را در طراحی شهرهای پایدار، ارتقاء رفاه اجتماعی و کاهش نابرابری های فضایی یاری رساند بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که تمرکز بر توسعه زیرساخت های سبز، بهبود دسترسی به خدمات عمومی، ارتقاء حمل و نقل پایدار و استفاده از شاخص های ترکیبی در ارزیابی کیفیت زندگی از اولویت های برنامه ریزی شهری قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد تقی آهنگریه

کارشناس عمران سازه شهرداری کلانشهر تبریز، ایران

راضیه جعفرپور

کارشناسی ارشد مدیریت شهری کارشناس فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری شیراز

�عفرپور، راضیه،1405،مروری بر شاخص های مورد استفاده در سنجش کیفیت زندگی شهری در مطالعات برنامه ریزی شهری،پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران28 اردیبهشت 1405 · مشهد