چکیده مقاله
نئوپرن ها به عنوان تکیه گاه های الاستومری در سازه های پل، وظیفه ی انتقال بار، جذب تغییرات حرارتی و کاهش ارتعاشات ناشی از عبور وسایل نقلیه را بر عهده دارند این اجزاء، حلقه ی واسط میان سازه ی پل و زیرسازه بوده و عملکرد صحیح آن ها، تضمین کننده ی طول عمر و ایمنی سازه است هرگونه خطا در نصب، از جمله انحراف از تراز، عدم یکنواختی سطح تماس، یا پیش تنیدگی غیرضروری، می تواند موجب ایجاد پدیده تمرکز تنش در نقاط خاص گردد؛ این تمرکز تنش نه تنها ظرفیت باربری را کاهش می دهد، بلکه با تکرار سیکل های بارگذاری و تغییرات دما، وارد فرآیند تخریب تدریجی می شود تحلیل این اثر به کمک دو استعاره ی همزمان قابل توضیح است: نخست، طوفان شن بیابانی که ذرات ریز آن بر اثر باد به شکل تجمعی به سازه آسیب می زنند؛ دوم، تشدید انرژی در سیستم های ذره ای که در آن هر ذره با دریافت انرژی در سیکل های متوالی، وارد حالت رزونانس شده و دامنه نوسانات آن افزایش می یابد در این تشبیه، نئوپرن نصب شده به صورت نادرست همان ذره ی پرانرژی است که در هر بارگذاری، میزان انرژی ذخیره شده اش بیشتر می شود، تا جایی که از مرز مقاومت مکانیکی عبور کرده و خرابی ناگهانی رخ می دهد شبیه سازی های عددی نشان می دهند که حتی انحراف های جزئی نصب مانند ناهمراستایی میلی متری یا عدم یکنواختی فشار می توانند به مرور اثرات تجمعی ایجاد کنند، به طوری که در گذر زمان منجر به افزایش غیرخطی تنش و در نهایت شکست اجزاء گردد این یافته اهمیت دو اقدام را پررنگ می سازد: رعایت الزامات دقیق نصب طبق استانداردهای بین المللی و بازدید دوره ای همراه با پایش وضعیت عملکردی تکیه گاه ها، که هر دو گام برای پیشگیری از بروز آسیب های پرهزینه و خطرات سازه ای ضروری اند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هقانی، سجاد و زارعی، محمد حسین و موسوی نژاد، سید مصیب و عمادی، ایمان،1404،اثر نصب نادرست نئوپرن ها بر اثر تجمعی و تشدید تنش،اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری12 آذر 1404 · شیراز