چکیده مقاله
افزایش دما و تشدید پدیده جزیره حرارتی شهری Urban Heat Island UHI در کلان شهرهای ایران، نتیجه ی تراکم ساختمانی، کاهش سطوح نفوذپذیر و کمبود فضای سبز موثر است و پیامدهایی مانند افزایش مصرف انرژی، افت آسایش حرارتی و تشدید خطرات سلامت دارد مدیریت شهری برای کاهش این تنش حرارتی با محدودیت جدی زمین، بودجه و توان نگهداشت روبه رو است و به ابزارهایی نیاز دارد که مداخلات منظر و فضای سبز را در پهنه های واقعا بحرانی هدف گذاری کند، نه در کل شهر به طور یکنواخت در سال های اخیر، رویکرد «مناطق عملکردی شهری» Urban Functional Zones UFZs نشان داده است که می توان با ترکیب داده های سنجش ازدور و شاخص های مورفولوژی شهری، واحدهایی را شناسایی کرد که بیشترین نقش را در دمای میانگین شهر دارند این مقاله، این چارچوب UFZ محور را با سه اصلاح برای کلان شهرهای ایران بازآفرینی می کند: تعریف UFZها بر اساس نظام کاربری و تراکم مصوب شهری، تنظیم آستانه های دمایی بر مبنای دمای سطح زمین LST شهرهای ایران و افزودن لایه ی «ظرفیت سبزشدن» برای تفکیک مداخلات افقی افزایش PSF از مداخلات عمودی بام و نما به عنوان مطالعه ی موردی، چهار شهر تهران، اصفهان، مشهد و شیراز بررسی می شوند و نشان داده می شود که در همه ی آن ها، مناطق مسکونی متراکم و پهنه های تجاری گردشگری داغ ترین لکه ها را تشکیل می دهند و کاهش هدفمند LST در این UFZها بیشترین اثر را بر میانگین دمای شهر دارد در پایان، پیشنهاد می شود شهرداری ها در کنار گزارش سرانه فضای سبز، گزارش دوره ای UFZ–LST را نیز به عنوان ابزار تصمیم یار در نوسازی، بازآفرینی و توسعه فضای سبز محله ای به کار گیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
اشرف عباسی هفدانی
شهرداری اصفهان، اصفهان، ایران
شیوه ارجاع
�باسی هفدانی، اشرف،1404،الگویی برای اولویت بندی مداخلات منظر و فضای سبز در مناطق عملکردی شهری ایران با هدف کاهش تنش حرارتی)انطباق مدل UFZ- محور پکن برای تهران، اصفهان، مشهد و شیراز(،اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری12 آذر 1404 · شیراز