چکیده مقاله
آب های سطحی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل مخرب در سازه های تقاطع های غیر همسطح شناخته می شوند که می توانند به سرعت فرآیندهای تخریب و فرسایش این سازه ها را تسریع کنند نفوذ آب های ناشی از بارش باران، ذوب برف و تجمع روان آب ها از طریق درزهای انبساطی، ترک ها و نقاط ضعف سازه ای، باعث کاهش چسبندگی بین مواد تشکیل دهنده بتن، افزایش نفوذپذیری و تسهیل ورود یون های خورنده مانند کلرید به داخل بتن می شود این عوامل منجر به خوردگی میلگردهای فولادی، کاهش ظرفیت باربری و افزایش احتمال شکست سازه ای می گردند علاوه بر این، نفوذ آب به بستر خاک زیرین باعث شسته شدن و کاهش مقاومت خاک، ایجاد نشست های ناهمگون و به دنبال آن ایجاد تنش های اضافی و آسیب های موضعی در سازه می شود در این مقاله، ضمن تحلیل مکانیسم های اثرگذاری آب های سطحی بر خرابی تقاطع ها، راهکارهای جامع مهندسی برای کنترل و مدیریت این اثرات معرفی شده است این راهکارها شامل طراحی و اجرای سیستم های زهکشی موثر، استفاده از مصالح و پوشش های مقاوم در برابر نفوذ آب، آب بندی دقیق درزها با ماستیک های مخصوص و برنامه های منظم نگهداری و تعمیرات می باشند نتایج پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از این روش ها به طور قابل توجهی می تواند عمر مفید تقاطع ها را افزایش داده و از هزینه های بالای تعمیرات و بازسازی های گسترده جلوگیری نماید همچنین، مدیریت صحیح آب های سطحی نقش کلیدی در حفظ ایمنی ترافیکی و عملکرد مطلوب شبکه های حمل ونقل ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوری، حسن و توتونچی، اکبر،1404،بررسی نقش آب های سطحی در خرابی تقاطع های غیرهمسطح و ارائه راهکارهای کنترلی،اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری12 آذر 1404 · شیراز