چکیده مقاله
آلودگی آرسنیک در آب های زیرزمینی ایران گسترده است و به دلیل کمبود منابع سطحی، استفاده از چاه های دارای غلظت بالای آرسنیک اجتناب ناپذیر شده است اجرای استاندارد µg/L ۱۰ هزینه های بالایی ۱ تا ۲ دلار برای هر مترمکعب دارد و با محدودیت های فنی و مالی کشور همخوانی ندارد از نظر علمی و اجرایی، دو نکته کلیدی مطرح است: فناوری های حذف آرسنیک هزینه بر و نیازمند نگهداری مداوم اند و در آب های شور و قلیایی ایران کارایی محدودی دارند؛ همچنین بسیاری از کشورها همچنان از حد مجاز µg/L ۵۰ استفاده می کنند و WHO مقدار µg/L ۱۰ را صرفا هدفی پیشنهادی می داند بر پایه شواهد اپیدمیولوژیک و مدل های ریسک مونت کارلو، در شرایط بحرانی کم آبی می توان پس از ارزیابی ریسک محلی گروه های حساس، منابع غذایی و مدت مواجهه ، به طور موقت از منابع با آرسنیک تا µg/L ۵۰ استفاده کرد این سطح در کوتاه مدت خطر جدی برای سلامت ندارد و ریسک سرطان را به کمتر از ۱ در ۱۰۰۰ محدود می کند چنین رویکردی با اطلاع رسانی عمومی، پایش مداوم و برنامه های کاهش آلودگی، می تواند میان حفظ سلامت و تامین پایدار آب تعادل برقرار کرده و هزینه ها را تا ۷۰ درصد کاهش دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
محمد مسافری
مرکز تحقیقات مدیریت خدمات بهداشتی درمانی تبریز، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
مسعود یونسیان
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
سارا نیک مرام
مدیر پایش و نظارت بر کیفیت آب و فاضلاب استان آذربایجان شرقی، شرکت آب و فاضلاب استان آذربایجان شرقی، تبریز، ایران
فرهاد غیوردوست
کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
شیوه ارجاع
مسافری، محمد و یونسیان، مسعود و نیک مرام، سارا و غیوردوست، فرهاد،1404،استاندارد آرسنیک در آب شرب؛ چالشی گران قیمت برای صنعت تصفیه آب در ایران،سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت11 آذر 1404 · تهران