چکیده مقاله
شهرهای هوشمند با اتصال انسان ها به شبکه های اطلاعاتی، سامانه های عملیاتی شهری را به منظور بهینه سازی مدیریت ترافیک، استفاده پایدار از انرژی و حکمرانی هوشمند شکل می دهند با این حال، این شهرها به دلیل تمرکز بر رویکردهای فناورانه اغلب از ابعاد انسانی، اجتماعی و سیاست گذاری غافل می مانند در این راستا، مفهوم «شهرهای قابل بازی» به عنوان رویکردی انسان محور پیشنهاد شده است که می تواند با ارتقای مشارکت مردمی و ایجاد تعامل خلاقانه، شهرهای هوشمند را به زیست بوم هایی زنده و پویا تبدیل کند از آنجا که شهرهای هوشمند ساختارهایی اجتماعی فناورانه متشکل از فناوری، مردم و سیاست ها هستند، این مقاله با رویکردی میان رشته ای به بررسی ارتباط این سه مولفه اساسی با امنیت سایبری و حریم خصوصی می پردازد در این پژوهش، یک مرور نظام مند ادبیات علمی در فاصله سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ انجام شده است که از معیارهای اصلی «حریم خصوصی» و «امنیت» برای تحلیل موضوعات استفاده کرده ایم یافته های ما نشان می دهد که پژوهش ها عمدتا بر راهکارهای فناورانه تمرکز داشته و نسبت به انسان و سیاست ها به عنوان ارکان امنیت سایبری کم توجه بوده اند علاوه بر این، بررسی شهرهای قابل بازی نشان دهنده کمبود مطالعات در مورد ادغام جنبه های شخصی و بازی محور با راهکارهای امنیت و حریم خصوصی است در نهایت، این مقاله با پیشنهاد یک چارچوب ترکیبی مانند مدل مک کمبر ، بر لزوم طراحی امنیت سایبری فراگیر تاکید می کند که هم حریم خصوصی انسان ها و هم الگوهای بازی پذیر را در نظر گیرد؛ رویکردی که می تواند با تقویت حس تعلق و همکاری، به استقرار سیاست های کارآمد و پذیرش عمومی در شهرهای هوشمند کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
مرتضی محمدی
کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، گرایش نرم افزار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد و ایران، اصفهان
نفیسه صادقی ده چشمه
دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
شیوه ارجاع
محمدی، مرتضی و صادقی ده چشمه، نفیسه،1404،از فناوری تا سیاست: نگاهی چندبعدی به امنیت سایبری و حریم خصوصی در شهرهای هوشمند و قابل بازی،اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسان�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسانی10 آذر 1404