چکیده مقاله
نابرابری فضایی یکی از پایدارترین چالش های توسعه ی منطقه ای است که ریشه در تمرکز نامتوازن منابع، خدمات و فرصت ها در میان فضاهای جغرافیایی دارد در استان آذربایجان شرقی، این نابرابری ها در قالب تفاوت در دسترسی به آموزش، خدمات بهداشتی، اشتغال، مسکن و زیرساخت های شهری نمود یافته است به منظور شناسایی ابعاد پنهان این نابرابری ها، از تحلیل عاملی اکتشافی با بهره گیری از شاخص های اقتصادی، اجتماعی و زیرساختی استفاده شد نتایج آماری با آزمون های KMO و بارتلت، کفایت داده ها را برای تحلیل تایید کرد و در نهایت، پنج عامل اصلی پس از چرخش واریماکس استخراج شد یافته ها نشان دادند که نابرابری در ابعاد آموزشی و بهداشتی بیشترین سهم را در تبیین الگوی نابرابری فضایی استان دارند و این ابعاد با مولفه های اشتغال و شرایط مسکن در پیوندی متقابل قرار گرفته اند چنین ساختاری سبب می شود که محدودیت در آموزش و خدمات عمومی، به کاهش ظرفیت های توسعه و پویایی اجتماعی در مناطق کمتر برخوردار منجر شود تحلیل ها بیانگر آن است که نابرابری فضایی در استان صرفا ناشی از تفاوت های اقتصادی نیست، بلکه حاصل تمرکز نهادی و سیاست گذاری های نامتوازن توسعه ای است که در گذر زمان بازتولید می شود از این رو، دستیابی به تعادل فضایی و توسعه ی پایدار مستلزم بازنگری در الگوهای تخصیص منابع، تمرکززدایی از تصمیم گیری و تقویت ظرفیت های محلی است تا عدالت فضایی و برابری منطقه ای تحقق یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرشفروش ایمانی، اسما،1404،آشکارسازی ابعاد نابرابری فضایی: تحلیل چندبعدی نابرابری های منطقه ای در استان آذربایجان شرقی، ایران،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404