بررسی عدالت اجتماعی فضای سبز شهری با استفاده از روش یادگیری عمیق (نمونه موردی:منطقه ۸ تهران)

چکیده مقاله

فضای سبز شهری به عنوان یکی از مولفه های اصلی توسعه پایدار شهری، نقشی کلیدی در بهبود کیفیت زندگی شهروندان، سلامت روانی و جسمی و کاهش نابرابری های اجتماعی ایفا می کند توزیع ناعادلانه و نامتوازن این فضاها در شهرها، عدالت اجتماعی را به چالشی مهم در حوزه برنامه ریزی شهری تبدیل کرده است پژوهش حاضر با هدف بررسی عدالت اجتماعی در توزیع و بهره برداری از فضای سبز شهری، از رویکردهای مبتنی بر یادگیری عمیق بهره گرفته است روش مطالعه، شامل تحلیل داده های بصری مانند تصاویر ماهواره ای و استفاده از الگوریتم های یادگیری عمیق برای شناسایی الگوهای توزیع و بررسی مناطق کم برخوردار از فضای سبز است شاخص های مرتبط با عدالت اجتماعی، مانند دسترسی فضایی، کیفیت فضاهای سبز و تاثیر آن ها بر گروه های مختلف اجتماعی مورد ارزیابی قرار گرفته است تجزیه وتحلیل داده ها نشان می دهد که در نواحی منطقه ۸ توزیع فضای سبز و پارک ها عادلانه نبوده و حتی در داخل نواحی نیز این توزیع از شرایط عادلانه ای برخوردار نیست و این موضوع با مشکلاتی مانند تراکم جمعیتی بالا و کمبود زیرساخت های شهری همراه است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آرمین طاهرزاده

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه علم و صنعت ایران

مهدی امیراحمدی

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه علم و صنعت ایران

�اهرزاده، آرمین و امیراحمدی، مهدی،1404،بررسی عدالت اجتماعی فضای سبز شهری با استفاده از روش یادگیری عمیق (نمونه موردی:منطقه ۸ تهران)،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404