چکیده مقاله
خاک های رس حاوی یون های سولفات در تثبیت سنتی با آهک یا سیمان دچار تولید اترینگایت می شوند که به تورم و کاهش مقاومت خاک منجر می گردد مطالعات جدید نشان می دهد افزودن نانوسیلیکا به خاک رس آهکی منجر به فعال سازی واکنش های پوزولانی شده و با پر کردن ریزسوراخ های ماتریس خاک، چگالش ساختار و مقاومت برشی آن را افزایش می دهد علاوه بر این، نانوسیلیکا با محدود کردن دسترسی یون های سولفات می تواند تشکیل اترینگایت را مهار کرده و تورم خاک را کاهش دهد در مقابل، سیمان های ژئوپلیمری حاصل از ترکیبات سرباره/خاکستر، نفوذ یون های سولفات را محدود ساخته و مقاومت و دوام خاک تثبیت شده را در برابر حمله شیمیایی ارتقاء می دهند نتایج مروری و بررسی شده اخیر نشان می دهد کاربرد همزمان یا مجزای نانوسیلیکا و سیمان ژئوپلیمری که با جایگزینی حدود ۲٪ وزن سیمان با نانوسیلیکا، مقاومت فشاری تک محوری خاک رس آلوده به سولفات را به طور چشمگیری افزایش داد همچنین در خاک های آلوده رسی با درصد بالای یون، افزودن ۱۵٪ ژئوپلیمری مقاومت را بیش از دو برابر می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
معظمی، علیرضا و امامقلی، امیرصدرا و انصاری، بهمن،1404،اثرات تثبیت کننده های پیشرفته، مانند نانو سیلیس، سیمان ژئوپلیمری برای ارزیابی پتانسیل آنها برای تثبیت خاک های رسی آلوده به سولفات،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404