چکیده مقاله
در این پژوهش، به بررسی ملات های خودتراز بر پایه سیمان پرتلند تیپ ۲ پرداخته می شود ابتدا تاریخچه و ضرورت استفاده از ملات های خودتراز مرور شده، سپس خواص مواد تشکیل دهنده معرفی می گردد با توجه به اینکه در ملات های خودتراز که قبلا توسط افراد و شرکت های مختلف کار شده بوده حداکثر میزان مقاومت فشاری ثبت شده بین ۲۰ تا ۵۵ مگاپاسکال می باشد و در مرحله اول باید مقاومت فشاری را تا حداقل ۹۰ مگا پاسکال افزایش داد و سپس برنامه آزمایشگاهی خواص تازه و سخت شده، جداول عددی و نمودارها را رسم نمود، در این پژوهش طرح های اختلاط نمونه که در آن مقدار میکروسیلیس با ۵ ۵، ۸، ۹، ۱۰،۱۲درصد وزنی جایگزین سنگدانه های سیلیسی می شود تا تاثیر مقدار میکروسیلیس بر مقاومت فشاری و نفوذپذیری آب و دیگر آزمایشات مورد ارزیابی قرار گیرد، متاکائولن با میزان وزنی ۰، ۲ ۵، ۵، درصد وزنی جایگزین سنگدانه ها می شود فوق روان کننده با ۷/۰،۹/۰ و ۱/۱ درصد وزنی، سنگدانه های سیلیسی، الیاف پلی پروپیلن ۰۰۲۵/۰، ۰۰۵/۰و۰۰۷/۰ جرم حجمی یک متر مکعب ملات خودتراز استفاده شده و از دیفومر با مقدار های ۰، ۲/۰، ۴/۰، ۶/۰،۸/۰و۱ درصد وزن کل ارائه شده است را در آزمون مقاومت فشاری، مقاومت کششی، میزان جذب آب، آزمایش روانی مورد بررسی و نتایج حاصل تشریح و توضیح داده شده اند در نتایج بدست آمده، استفاده از میکروسیلیس ت و استفاده از آنتی فوم و فوق روان کننده و سنگدانه های سیلیسی با تناسب مناسب، مقاومت فشاریی ۲۸ روزه را تا ۹۰ مگا پاسکال بالا می برد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حرایی، علی و بیرقی، حمید،1404،ارزیابی فیزیکی و مقاومت مکانیکی ملات خود تراز با الیاف پلیپروپیلن و سنگ دانه های سیلیسی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404