ارزیابی مصالح خودترمیمی در بهسازی پایدار هدایت آب شهری با مقایسه محیط های ژئوتکنیکی و بتنی

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد مصالح هوشمند خودترمیمی در بهسازی پایدار مسیل های شهری و مقایسه رفتار آن ها در محیط های ژئوتکنیکی و بتنی انجام شده است ابتدا ویژگی های فیزیکی، مکانیکی و ترمیم پذیری این مصالح در مقیاس آزمایشگاهی بررسی گردید سپس اثر نوع بستر، میزان رطوبت و چرخه های تنش تکراری بر کارایی خودترمیمی تحلیل شد نتایج نشان داد مصالح هوشمند در محیط بتنی بازده ترمیمی بالاتری نسبت به محیط ژئوتکنیکی دارند و موجب کاهش نفوذپذیری و افزایش دوام سازه ها می شوند در مجموع، به کارگیری این مصالح می تواند راهکاری پایدار و اقتصادی برای ارتقای مقاومت و کاهش نیاز به نگهداری در زیرساخت های شهری به ویژه مسیل ها فراهم سازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فهیمه زینوائی اکبری

کارشناس ارشد معماری، شهرداری کلانشهر تبریز،ایران

مهدی صادقزاده تبریزی

دکتری مکاترونیک، شهرداری کلانشهر تبریز،ایران

�ینوائی اکبری، فهیمه و صادقزاده تبریزی، مهدی،1404،ارزیابی مصالح خودترمیمی در بهسازی پایدار هدایت آب شهری با مقایسه محیط های ژئوتکنیکی و بتنی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404