اصول طراحی محله های بیوفیلیک

چکیده مقاله

در قرن حاضر بیش از نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی می کنند و شهرها با چالش های به سرعت در حال تحول، از جمله تغییرات اقلیمی، کمبود منابع، رشد جمعیت و شهرنشینی و فشارهای مالی مواجه هستند شهرسازی بیوفیلیک یک اصل طراحی نوظهور است که قادر به در نظر گرفتن پیچیدگی های چندبعدی و وابسته به هم سیستم ها و زیرساخت های شهری است که از طریق استفاده از ویژگی های طراحی طبیعی، می تواند نیاز ذاتی جامعه به ارتباط با طبیعت را برآورده کند و به تلاش ها برای پاسخگویی به این چالش های رو به رشد کمک کند هدف از این تحقیق، ارزیابی معیارهای بیوفیلیک در کلان شهرهای ایران است در این تحقیق پنج معیار و ۱۵ الگو ذکر شده است روش های کمی و کیفی مورد استفاده قرار گرفته است روش های جمع آوری داده ها مشاهده و پرسشنامه است همچنین، از روش AHP برای مقایسه بین معیارها و الگوها استفاده شده است یافته ها نشان می دهد که مهمترین معیار برای دستیابی به محله بیوفیلیک، تنوع زیستی است سایر اصول عبارتند از تقلید زیستی، چشم انداز و حس سرزندگی، رمزآلودی

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حامد میرزائی

کارشناسی ارشد معماری، طراح منظر شهری، شهرداری بانه

نعمت اله خانی

کارشناسی عمران، مسئول املاک، شهرداری بانه

مهناز مصطفی زاده

کارشناسی معماری، دبیر تجدیدنظر، شهرداری بانه

میرزائی، حامد و خانی، نعمت اله و مصطفی زاده، مهناز،1404،اصول طراحی محله های بیوفیلیک،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404