الگوهای سکونت و هویت بومی در روستای سورک

چکیده مقاله

روستاها در گستره جغرافیای ایران، تجلی گاه پیوند عمیق میان انسان، طبیعت و فرهنگ محلی اند روستای سورک واقع در استان چهارمحال و بختیاری، به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص و همجواری با مراتع و ارتفاعات زاگرس، نمونه ای بارز از سازگاری الگوهای سکونتگاهی و معماری بومی با شرایط اقلیمی و محیطی است بررسی این روستا نشان می دهد که سازمان فضایی خانه ها، مصالح بومی همچون سنگ و خشت، و الگوهای معیشتی وابسته به کشاورزی و دامداری، در کنار روابط اجتماعی همبسته، نقشی تعیین کننده در شکل گیری هویت مکانی آن داشته اند پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مشاهدات میدانی، به مطالعه عوامل طبیعی، اقتصادی و فرهنگی موثر بر معماری و بافت روستای سورک پرداخته و می کوشد با استخراج ویژگی های بارز این سکونتگاه، به الگویی برای حفظ و باز زایی معماری بومی و دستیابی به توسعه پایدار روستایی دست یابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

غزل سلطان محمدی

دانشجوی دانشگاه هنر اصفهان، تحلیل و بررسی روستای سورک

هستی عباسی

دانشجوی دانشگاه هنر اصفهان، تحلیل و بررسی روستای سورک

بهاره خالقی

دانشجوی دانشگاه هنر اصفهان، تحلیل و بررسی روستای سورک

�لطان محمدی، غزل و عباسی، هستی و خالقی، بهاره،1404،الگوهای سکونت و هویت بومی در روستای سورک،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404