بررسی ترئینات معماری سنتی ایران از منظر دیوارنگاری عسل شاهماری

چکیده مقاله

دیوارنگاری سنتی به عنوان یکی از عناصر شاخص هنر ایرانی، نقش بسزایی در شکل دهی به فضای معماری سنتی ایفا کرده است این هنر، نه تنها ابزاری برای زیباسازی سطوح بناها، بلکه واسطه ای برای انتقال مفاهیم عمیق عرفانی، اجتماعی و فرهنگی بوده و توانسته پیوندی ارگانیک میان ساختار معماری و فرهنگ بومی برقرار کند نقوش هندسی، گیاهی، اسلیمی و خوشنویسی به کاررفته در این دیوارنگاری ها هرکدام حامل مفاهیمی خاص و برخاسته از جهان بینی اسلامی ایرانی هستند در دوره های مختلف تاریخی، به ویژه در دوران صفوی و قاجار، دیوارنگاری ها از نظر تکنیک و محتوا به اوج بلوغ خود رسیدند از سوی دیگر، عوامل اقلیمی، جغرافیایی و مصالح محلی نیز در شکل گیری این هنر نقش داشته اند دیوارنگاری ها علاوه بر تزئین فضا، در بازارها، خانه ها و فضاهای عمومی، بستر بیان هویت اجتماعی و فرهنگی مردم نیز بوده اند با این حال، در معماری معاصر جایگاه این هنر به شدت کمرنگ شده است این پژوهش با رویکرد تحلیلی تطبیقی، با بهره گیری از منابع معتبر فارسی و ترجمه شده، تلاش دارد ابعاد مختلف فنی، تاریخی، فرهنگی و اجتماعی دیوارنگاری سنتی را بررسی کرده و راهکارهایی برای احیای آن در معماری امروز ارائه دهد پژوهش نشان می دهد که احیای این هنر، نه تنها موجب ارتقاء کیفیت بصری فضاهای شهری، بلکه تقویت هویت فرهنگی و بازسازی ارتباط میان معماری و مردم خواهد شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عسل شاهماری

گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه ملی و مهارت، کرمانشاه، ایران

�اهماری، عسل،1404،بررسی ترئینات معماری سنتی ایران از منظر دیوارنگاری عسل شاهماری،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404