تاثیر پوزیشن دهی مناسب بر پایداری فیزیولوژیک و رشدعصبی عضلانی نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه

چکیده مقاله

پوزیشن دهی نوزادان در بخش مراقبت های ویژه یکی از اجزای اساسی مراقبت پرستاری نوزادان نارس و بیمار محسوب می شود وضعیت بدنی نوزاد می تواند تاثیر قابل توجهی بر عملکرد تنفسی، همودینامیک، رشد عصبی عضلانی و سطح آسایش او داشته باشد نوزادان نارس به دلیل ناپایداری سیستم عصبی و عضلانی، در معرض خطر بالاتری از ناپایداری فیزیولوژیک و مشکلات حرکتی هستند از این رو، انتخاب وضعیت بدنی مناسب می تواند به بهبود پیامدهای کوتاه مدت و بلند مدت این نوزادان کمک کند هدف از این مطالعه، بررسی اهمیت پوزیشن دهی صحیح و تاثیر انواع وضعیت های بدنی طاق باز، دمر، به پهلو و فلکسی بر شاخص های فیزیولوژیک، رشد عصبی عضلانی و راحتی نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه رضایی

Department of Nursing and Midwifery, Babol, Islamic Azad University, Babol

ریحانه رفیعی

Master's student in Community Health Nursing, School of Nursing and Midwifery, Lorestan University of Medical Science, Khoram Abad, Iran

ریحانه کلبونی

Masters student nursing NICU at Babol University of Medical Sciences, Iran

�ضایی، فاطمه و رفیعی، ریحانه و کلبونی، ریحانه،1404،تاثیر پوزیشن دهی مناسب بر پایداری فیزیولوژیک و رشدعصبی عضلانی نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت30 آبان 1404