چکیده مقاله
زمینه و هدف: شیوع نسبتا بالای دیابت، هزینه های کلان درمان و کنترل آن، ناتوانی و مرگ زودرس و درماندگی های روان شناختی مرتبط با آن، شناخت بیشتر مشکلات روان شناختی و تلاش در جهت رفع و یا کاهش این مشکلات، انجام پژوهش در زمینه دیابت را برجسته می سازد این پژوهش با هدف بررسی رابطه خوددلسوزی و رفتارهای مدیریت از خود با کیفیت زندگی بیماران دیابتی انجام شد روش تحقیق: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند جامعه آماری این پژوهش را کلیه بیماران مبتلابه دیابت مراجعه کننده به کلینیک دیابت شهرستان زابل در بازه زمانی اسفند۱۴۰۱تا نیمه اردیبهشت ۱۴۰۲ تشکیل داد نمونه پژوهش شامل۱۶۸ نفر از بیماران بود و به پرسشنامه مقیاس خوددلسوزی دیابت، پرسشنامه خود مدیریتی دیابت و پرسشنامه کیفیت زندگی پاسخ دادند تحلیل داده ها با روش های آماری پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره به شیوه گام به گام انجام شدو توسط نسخه ۱۸ نرم افزار spss صورت گرفت یافته ها:یافته های این پژوهش نشان داد بین خوددلسوزی و رفتارهای مدیریت از خود با کیفیت زندگی رابطه مثبت ومعنادار ۰۰۱/۰ مشاهده شد نتیجه گیری: نتایج نشان داد متغیر خوددلسوزی و رفتارهای مدیریت از خود پیش بینی کننده معناداری برای کیفیت زندگی بیماران بودند لذا ارائه مراقبت های خاص در کیفیت زندگی برای این بیماران مفید و زمینه خوددلسوزی و رفتارهای مدیریت از خود آنان را فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یاد حق شمار، مهشید و نوری، رضا و سالاری، لیلا و شهرکی، سعید،1404،بررسی رابطه خوددلسوزی و رفتارهای مدیریت ازخود با کیفیت زندگی در بیماران مبتلا دیابت نوع ۲در بیمارستان امیرالمومنین (ع) زابل،هفتمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماعی30 آبان 1404