اثر کم آبی و گرما بر کارایی فیزیکی نیروهای امدادی در عملیات تابستانی

چکیده مقاله

کم آبی و قرارگیری طولانی مدت در معرض گرمای محیط، از چالش های اساسی عملیات امدادی در ماه های گرم سال محسوب می شدند و به طور مستقیم بر عملکرد فیزیکی و توان تصمیم گیری نیروهای امدادی اثر گذاشته بودند پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تاثیر فشار گرمایی و کاهش آب بدن بر کارایی عملیاتی نیروهای امدادی در ماموریت های تابستانی انجام شده بود و تلاش داشت تصویری دقیق از رابطه میان عوامل محیطی و توان عملکردی ارائه دهد در این مطالعه، داده ها از طریق آزمون های فیزیولوژیک، پایش ضربان قلب، سنجش وزن قبل و بعد از عملیات، و پرسشنامه ادراک فشار گرمایی جمع آوری شده بودند نتایج نشان دادند که افزایش دما به طور قابل توجهی سبب کاهش استقامت عضلانی، افت سرعت واکنش، و افزایش خطای شناختی در نیروها شده بود همچنین مشخص شد که حتی ۱ تا ۲ درصد کاهش آب بدن می توانست عملکرد فیزیکی را تا حدود چشمگیری کاهش دهد و زمان بازیابی را افزایش دهد یافته ها اهمیت برنامه ریزی برای استراتژی های هیدراتاسیون، اصلاح زمان بندی عملیات، استفاده از تجهیزات خنک کننده فردی، و آموزش نیروها برای تشخیص زودهنگام علائم کم آبی و گرمازدگی را برجسته کرد نتیجه گیری کلی پژوهش نشان می دهد که مدیریت علمی کم آبی و گرما می تواند نقش مهمی در حفظ کارایی و ایمنی نیروهای امدادی در عملیات تابستانی داشته باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اشکان نعمتی

شهرداری شیراز

نعمتی، اشکان،1404،اثر کم آبی و گرما بر کارایی فیزیکی نیروهای امدادی در عملیات تابستانی،ششمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناسی30 آبان 1404