چکیده مقاله
در سال های اخیر، رویکرد نوآورانه ی «زندگی در سطح دریا – تمرین در ارتفاع» که مبتنی بر اجرای تمرینات تناوبی سرعتی در شرایط هیپوکسی RSH است، توجه گسترده ای در حوزه فیزیولوژی ورزش به خود جلب کرده است این روش شامل تکرار فعالیت های کوتاه مدت با شدت بیشینه کمتر از ۳۰ ثانیه همراه با بازیابی ناقص در محیط کم اکسیژن است مرور حاضر با سه هدف اصلی انجام شده است: نخست، خلاصه سازی شواهد موجود درباره بهبود عملکرد ناشی از RSH در مقایسه با تمرین مشابه در شرایط نورموکسی RSN ؛ دوم، تحلیل انتقادی مکانیسم های فیزیولوژیکی محتمل که از طریق آن ها RSH می تواند موجب ارتقای عملکرد ورزشی شود؛ و سوم، ارائه پیشنهادهای کاربردی برای مربیان، ورزشکاران و پژوهشگران در طراحی مداخلات RSH بر اساس پارامترهایی همچون مدت فواصل، نسبت تمرین به استراحت و حجم تمرین یافته های مرور نشان می دهند که حدود ۷۷٪ از مطالعات کنترل شده، بهبودهای قابل توجهی در عملکرد ورزشی را در اثر RSH گزارش کرده اند، به ویژه در ورزش هایی که نیازمند شتاب های مکرر و تحمل خستگی کمتر هستند بنابراین، RSH می تواند یک راهبرد تمرینی موثر اما نه معجزه آسا برای افزایش کارایی عملکردی در رشته های تیمی، رزمی، راکتی و حتی استقامتی محسوب شود
کلیدواژهها
نویسندگان
سئودا پیوند سردرودی
محل دانشجوی کارشناسی دانشگاه مراغه
شیوه ارجاع
پیوند سردرودی، سئودا،1404،مروری بر سازگاری ها و مکانیسم های فیزیولوژیکی تمرینات تناوبی سرعتی در هیپوکسی،ششمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناسی30 آبان 1404