هستی شناسی سنتز یکم: زمان دلوز در گفت وگو با ریاضیات، فلسفه و زیست

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بازخوانی مسئله سوژگی در فلسفه ژیل دلوز و با تمرکز بر نقش بنیادین سنتز یکم زمان انجام شده است پرسش اصلی آن است که چگونه مفاهیم ریاضیاتی بس گانگی پیوسته ریمان و برش گنگ ددکیند و نیز آرای لایبنیتس، برگسون، سیموندون و رویه به درک فرآیند فردی سازی سوژه در اندیشه دلوز یاری می رسانند با روشی تحلیلی تفسیری و رویکردی بینامتنی نشان داده می شود که سنتز یکم، زمان به مثابه ماشینی انفعالی مبتنی بر عادت با برش زدن به پیوستار تجربه و سازماندهی سوژه های لاروی پیشا فردی، سوژه پایدار را به مثابه یک چگاله زمانی می سازد یافته کلیدی پژوهش تاکید بر این امر است که سوژه دلوزی نه یک جوهر بلکه فرآوردهای پویا و چندصدا از تقاطع نیروهای زیستی، ریاضیاتی و متافیزیکی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهاب الدین قناطیر

وابستگی نویسنده اول هنر اصفهان، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشجوی دکتری هنرهای تجسمی، بهبهان

قناطیر، شهاب الدین،1404،هستی شناسی سنتز یکم: زمان دلوز در گفت وگو با ریاضیات، فلسفه و زیست،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل