چکیده مقاله
سلول های خورشیدی ناهمگون n ZnO/p Si به دلیل ویژگی های منحصر به فرد خود در جذب نور و تبدیل انرژی، مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته اند در این پژوهش، تاثیر ضخامت لایه جاذب سیلیکون و لایه بافر ZnO بر عملکرد این نوع سلول ها با استفاده از شبیه سازی عددی مورد بررسی قرار گرفت نتایج نشان داد که افزایش ضخامت لایه جاذب از ۱ میکرومتر به ۳ میکرومتر، چگالی جریان اتصال کوتاه Jsc را از ۲۴ ۵ میلی آمپر بر سانتیمتر مربع به ۲۸ ۲ میلی آمپر بر سانتیمتر مربع افزایش می دهد همچنین، بهینه سازی ضخامت الیه بافر از ۰ ۰۵ میکرومتر به ۰ ۲ میکرومتر، مقاومت سری را کاهش داده و ضریب پرشدگی FF را از ۶۸ درصد به ۷۳ درصد افزایش داد بررسی شرایط عملیاتی نشان داد که افزایش شدت نور به ۱۰۰۰ وات بر متر مربع، ولتاژ مدار باز Voc را به ۰ ۶۵ ولت رسانده، در حالی که دماهای بالاتر از ۵۰ درجه سانتیگراد موجب کاهش Vocبه ۰ ۵۸ ولت شد این نتایج نشان می دهند که بهینه سازی ضخامت لایه ها و کنترل شرایط محیطی می تواند منجر به دستیابی به راندمانی تا حدود ۲۲ درصد در این نوع سلول ها شود
کلیدواژهها
نویسندگان
علی سلیمی منجزی
دانشجوی کارشناسی ارشد موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان
بهاره برومندنسب
استادیار موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان
شیوه ارجاع
�لیمی منجزی، علی و برومندنسب، بهاره،1403،تحلیل تاثیر ضخامت لایه های جاذب و بافر و شرایط عملیاتی بر عملکرد سلول خورشیدی ناهمگون n-ZnO/p-Si با استفاده از شبیه سازی عددی،سومین رویداد انرژی ایده پردازی و فرهنگ سازی مدیریت مصرف برق و توسعه انرژی های تجدیدپذیر،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین رویداد انرژی ایده پردازی و فرهنگ سازی مدیریت مصرف برق و توسعه انرژی های تجدیدپذیر5 دی 1403 · مشهد