چکیده مقاله
هدف این پژوهش پیشبینی سازگاری اجتماعی و تحصیلی براساس سبکهای ایمن و اجتنابی بود روش پژوهش، از نوع پیمایشی است جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه شهر اهواز در سال تحصیلی 99 98 بوده که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و از طریق پرسشنامه اینترنتی، 110 پرسشنامه تحلیل شد برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های سبکهای دلبستگی هازن و شیور 1987 ، سازگاری اجتماعی و تحصیلی سینها و سینگ 1993 استفاده شده است نتایج نشان داد که بین سبکهای دلبستگی با سازگاری اجتماعی و تحصیلی رابطه معنادار وجود دارد به این معنا که سبک ایمن پیشبینی کننده سازگاری اجتماعی و سازگاری تحصیلی دانش آموزان است همچنین سبک دلبستگی اجتنابی نیز پیشبینی کننده سازگاری اجتماعی و سازگاری تحصیلی آنهاست براساس نتایج این پژوهش میتوان گفت که سبکهای دلبستگی در سازگاری اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان نقش داشته و از این رو، پیشبینی کننده آنها هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مان الهی، عباس و سرائیان، محبت،1399،مطالعه نقش سبک دلبستگی در سازگاری اجتماعی و تحصیلی در بین دانش آموزان دبیرستان شهر اهواز،دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزشی6 آبان 1399