احساس آرامش درونی در همگامی انسان با طبیعت در اسلام

چکیده مقاله

انسان به عنوان عضو مهمی از جهان هستی باید همواره پیوند خود را با طبیعت حفظ نماید، هر آنچه در طبیعت موجوداست به نحوی می تواند نیازهای انسان را از هر دو جنبه، روحی وجسمی برطرف سازد انسان با درک بیشتر از طبیعت می تواند بهآرامش برسد هدف از نگارش این مقاله نخست تعریف آرامش بهلحاظ لغوی و از منظر قرآن بوده و سپس آشنایی بیشتر باطبیعت و هر آنچه می تواند این آرامش را در انسان تثبیت نماید،است علاوه بر اینکه قرآن و احاد یث همواره انسان را به تامل وتفکر در طبیعت فراخوانده اند، طبیعت در آثار عرفا و شعرایبزرگی همچون مولانا الهام بخش بوده است همچنین طبیعتبسان طبیبی است که نه تنها روح آدمی بلکه به واسطه بسیاری ازاجزای خویش ازجمله گیاهان و اثرات دارویی بسیار مفیدی کهدر آنها موجود است بهترین درمان بسیاری از بیماری هایجسمی نیز هست این مهم در آثار به جامانده از حکیم و پزشکبزرگ ایرانی ابوعلی سینا به بهترین نحو نمود یافته است انسان نسخه کوچ کشده طبیعت و طبیعت نسخه بزرگ شدهانسان است و همگامی این دو نسخه یکسان با یکدیگر می تواندموجب آرامش جسمی، روحی و اجتماعی در انسان شود و اینمطلب به خوبی درآیات و روایات و احکام دین اسلام بروز و نمودپیداکرده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی اصغر یزدان بخش

دکترای فلسفه، استاد موسسه ی آموزش عالی بینالود مشهد

ملیحه عامل رهباردار

دانشجوی رشته روان شناسی، موسسه ی آموزش عالی بینالود مشهد،

یزدان بخش، علی اصغر و عامل رهباردار، ملیحه،1401،احساس آرامش درونی در همگامی انسان با طبیعت در اسلام،هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزش�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی،علوم اجتماعی،علوم تربیتی و آموزشی20 آبان 1401