اثربخشی طرحواره درمانی بر اختلال شخصیت خودشیفته(یک مطالعه ی موردی)

چکیده مقاله

این مطالعه به منظور بررسی اثربخشی طرحواره درمانی در کاهش نشانه های NPD انجام شد روش پژوهش به صورت یک مطالعه ی موردی که طی ۱۴ جلسه تحت طرحوارهدرمانی قرار گرفت ارزیابی ها در مراحل قبل، حین، و پس از درمان انجام شد یافته ها نشان داد که پس ازگذراندن دوره ی درمانی، بیمار کاهش معناداری در نشانه های مرتبط با اختلال تجربه کرد همچنین، بهبود قابل توجهی در روابط بین فردی وواکنش های هیجانی مشاهده شد نمره ی دریافتی از پرسشنامه از ۱۰ به ۵ را نشان داد این پژوهش نشان داد که طرحوارهدرمانی می تواند به عنوان یک روش موثر در کاهش نشانه های NPD مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

معصومه مرجانی

دانشجوی ارشد روانشناسی گرایش بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوکان

زهرا پنق

دانشجوی ارشد روانشناسی گرایش بالینی، اجتماعی و بین فرهنگی دانشگاه پادوا ایتالیا

مرجانی، معصومه و پنق، زهرا،1403،اثربخشی طرحواره درمانی بر اختلال شخصیت خودشیفته(یک مطالعه ی موردی)،چهاردهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی15 آذر 1403