چکیده مقاله
بارداری ناخواسته با پریشانی روان شناختی و کاهش دلبستگی مادر–جنین همراه است و می تواند بر رفتارهای مادری و پیامدهای پری ناتال اثر منفی بگذارد شواهد مداخلات موثر برای این گروه در ایران پراکنده بوده و تاکنون به صورت منسجم ترکیب نشده است این مطالعه با هدف مرور سیستماتیک و متاآنالیز کارآزمایی های بالینی درباره اثربخشی مداخلات ارتقادهنده دلبستگی مادر–جنین در زنان ایرانی با بارداری ناخواسته انجام شد روش ها: پژوهش بر اساس PRISMA ۲۰۲۰ اجرا گردید جست وجو در پایگاه های داخلی و بین المللی برای کارآزمایی های تصادفی شده سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد انتخاب مطالعات طبق PICOS بود غربالگری و استخراج داده ها به طور مستقل توسط دو پژوهشگر صورت گرفت و کیفیت با ابزار Cochrane RoB۲ سنجیده شد متاآنالیز با RevMan Web و مدل اثرات تصادفی انجام و اندازه اثر به صورت اختلاف میانگین با فاصله اطمینان ۹۵٪ گزارش گردید یافته ها: ده کارآزمایی واجد شرایط و هشت مطالعه وارد متاآنالیز شدند پنج مطالعه کم خطر و پنج مطالعه دارای برخی نگرانی ها ارزیابی شدند مداخلات شامل مشاوره مبتنی بر دلبستگی، CBT، آموزش روانی و تصویرسازی هدایت شده بود تحلیل تجمعی بهبود معنادار دلبستگی را نشان داد MD=۱۸ ۰۸؛ ۹۵% CI: ۹ ۱۲–۲۷ ۰۵؛ P=۰ ۰۰۲ ناهمگنی بسیار بالا بود I²=۹۸% تحلیل زیرگروهی تفاوت هایی میان مداخلات نشان داد و تحلیل حساسیت پایداری اثر را تایید کرد نتیجه گیری: دلبستگی مادر–جنین در بارداری ناخواسته قابل بهبود است و مداخلات روان شناختی به ویژه CBT و تصویرسازی نتایج امیدوارکننده دارند با توجه به ناهمگنی بالا، تفسیر محتاطانه ضروری است ادغام برنامه های روانی–اجتماعی در مراقبت بارداری و انجام کارآزمایی های باکیفیت با پیگیری پس از زایمان توصیه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانی، سمیرا و ملکی سوفانی، ناهید و کرامت، افسانه،1404،مداخلات مرتبط بر دلبستگی مادر–جنین در بارداری های ناخواسته در زنان ایرانی: مرور سیستماتیک و متاآنالیز،هجدهمین کنفرانس بین المللی یافته های نو در مامایی، زنان، زایمان و نازای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی یافته های نو در مامایی، زنان، زایمان و نازایی26 اسفند 1404