چکیده مقاله
پژوهش حاضر به تحلیل تعامل انسان–ماشین در سامانه های هوشمند آتش نشانی پرداخت و نقش این تعامل در بهبود عملکرد عملیاتی و کاهش خطاهای انسانی را مورد بررسی قرار داد با توجه به پیچیدگی عملیات آتش نشانی و ضرورت پاسخ سریع در شرایط بحران، سامانه های هوشمند مجهز به ابزارهای تصمیم یار، حسگرهای محیطی و رابط های انسانی پیشرفته، نقش کلیدی در افزایش کارایی ایستگاه های آتش نشانی ایفا کرده اند هدف اصلی تحقیق، شناسایی نقاط قوت و ضعف تعامل نیروهای عملیاتی با فناوری های هوشمند و ارائه راهکارهای بهبود بود پژوهش با استفاده از روش ترکیبی کیفی و کمی، شامل تحلیل مصاحبه با کارشناسان فنی و آتش نشانان، مشاهده میدانی و ارزیابی داده های عملکرد سامانه ها انجام شد نتایج نشان داد که بهبود طراحی رابط های کاربری، آموزش مستمر نیروی انسانی و بهینه سازی جریان اطلاعات در سامانه های هوشمند، موجب افزایش سرعت تصمیم گیری، کاهش خطاهای عملیاتی و ارتقاء تاب آوری ایستگاه ها شده است همچنین، یافته ها نشان داد که فقدان هماهنگی میان اجزای مختلف سامانه و کمبود آموزش فنی می تواند کارایی سامانه های هوشمند را به طور قابل توجهی کاهش دهد این پژوهش چارچوبی برای ارزیابی تعامل انسان–ماشین در محیط های بحرانی ارائه کرد و اهمیت طراحی سیستم های کاربرمحور در افزایش قابلیت اطمینان و بهره وری عملیاتی را برجسته ساخت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سولی عمادی، ابوالفضل،1404،تحلیل تعامل انسان و ماشین در سامانه های هوشمند آتش نشانی،هفتمین کنفرانس بین المللی هوش مصنوعی و چشم انداز آینده آن در علوم مهندسی برق ، کامپیوتر ، مکانیک و مخابرات،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی هوش مصنوعی و چشم انداز آینده آن در علوم مهندسی برق ، کامپیوتر ، مکانیک و مخابرات21 مرداد 1404 · مشهد