چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی درمان شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناامیدی و نشخوار فکری در سالمندان زن انجام شد روش تحقیق نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری سالمندان زن ۶۰سال به بالا در مرکز سالمندان شهرستان بجنورد درسال ۱۳۹۹ بودند که تعداد آنها ۷۰نفر گزارش شد تعداد ۳۰نفر از سالمندانی تمایل به شرکت در پژوهش را داشتند توسط روانشناس مرکز برای ورود به پژوهش مناسب تشخیص داده شدند که این ۳۰نفر به طور تصادفی در گروه های آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفتند ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه های ناامیدی بک ۱۹۷۹ BHS و نشخوار فکری هوکسما ۱۹۹۱ بود داده های حاصل از این پرسشنامه ها از طریق آزمون تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند نتایج حاکی از این بود که درمان شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناامیدی و نشخوار فکری سبب کاهش معنادار میانگین نمرات ناامیدی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است P۰/۰۱ به طور کلی بر اساس این یافته ها می توان گفت درمان شفقت ورزی مبتنی بر ناامیدی موثر است ولی بر نشخوار فکری در سالمندان اثربخش نمی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
مرجان کلاتیان
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه یزد
مریم صالح زاده
دکترای روانشناسی دانشگاه یزد
علیرضا بخشایش
دکترای روانشناسی دانشگاه یزد
شیوه ارجاع
کلاتیان، مرجان و صالح زاده، مریم و بخشایش، علیرضا،1402،اثربخشی درمان شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناامیدی و نشخوار فکری در سالمندان،چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 فروردین 1402 · تهران