اثربخشی روان درمانی مثبت نگر بر بهزیستی روانشناختی مادران کودک کم توان ذهنی

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی روان درمانی مثبت نگر بر بهزیستی روانشناختی مادران کودک کم توان ذهنی بود روش پژوهش حاضر در زمره تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری در این پژوهش کلیه مادران دارای فرزند کم توان ذهنی در مرکز توانبخشی ساعی نور شهرستان ساوه در سال ۱۴۰۱ بودند که از بین آنان تعداد ۲۴ نفر ۱۲ نفر در گروه کنترل و ۱۲ در گروه آزمایش از طریق روش نمونه گیری غیرتصادفی انتخاب شدند جهت سنجش اندازه گیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف ۱۹۸۹ استفاده شد جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس چند متغیره مانکوا و مفروضه های آن با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ انجام گردید نتایج آزمون نشان داد روان درمانی مثبت نگر بر بهزیستی روانشناختی مادران کودک کم توان ذهنی با احتمال ۹۹ درصد اثربخش بود بنابراین روان درمانی مثبت نگر می تواند به عنوان یک مداخله موثر در مادران کودک کم توان ذهنی مورد توجه قرار داده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید علی آل یاسین

استادیار روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آشتیان، آشتیان، ایران

رعنا آزاد

کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی آشتیان، واحد آشتیان، آشتیان، ایران

�ل یاسین، سید علی و آزاد، رعنا،1402،اثربخشی روان درمانی مثبت نگر بر بهزیستی روانشناختی مادران کودک کم توان ذهنی،چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 فروردین 1402 · تهران