چکیده مقاله
هدف مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی زوجدرمانی رفتاری تلفیقی IBCT و آموزش غنی سازی روابط زوجی CREP برطرحواره های بین فردی زوجین متقاضی طلاق بود روش مطالعه، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش شامل، تمامی زوجین متقاضی طلاق شهر تهران را شامل شد که در فاصله زمانی مهرماه ۱۴۰۲تا اواخر اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ به صورت داوطلبانه و بر اساس معیارهای ورود و خروج در پژوهش حاضر شرکت کردند از میانجامعه فوق تعداد ۳۰ زوج به صورت در دسترس و بر اساس همکاری داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشو یک گروه کنترل هر گروه ۱۰ زوج گمارده شدند آموزش غنی سازی روابط زوجی مبتنی بر الگوی اولسون ۱۹۹۸ در ۷جلسه ی ۹۰ دقیقه ای هر هفته یک جلسه و زوج درمانی رفتاری تلفیقی کریستنسن و همکاران ۲۰۱۰ در ۱۲ جلسه ی ۹۰دقیقه ای هر هفته دو جلسه برای گروه آزمایش اجرا گردید و در این فاصله گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد برایاندازه گیری طرحواره های بین فردی از مقیاس طرحواره یانگ ۲۰۰۳ استفاده شد داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانسعاملی و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه وتحلیل شدند یافته ها نشان داد در مولفه رهاشدگی/بی ثباتی و بی اعتمادی/بدرفتاری همآموزش غنی سازی روابط زوجی CREP و هم زوج درمانی رفتاری تلفیقی IBCT اثربخش بوده است در مولفه اطاعت و ایثارتنها زوج درمانی رفتاری تلفیقی IBCT اثربخش بوده است؛ بنابراین با توجه به نتایج پژوهش میتوان گفت از این روشهایدرمانی می توان در محیط های مشاوره و روان درمانی خانواده در جهت کاهش طرحواره های بین فردی زوجین استفاده کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یرزاده، نادیا و محمدی، محرم و حیدریان، منصور و قنبری، زهره،1403،مقایسه اثربخشی زوجدرمانی رفتاری تلفیقی (IBCT) و آموزش غنی سازی روابط زوجی (CREP) بر طرحواره های بین فردی زوجین متقاضی طلاق،پنجمین کنفرانس بین المللی و هشتمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی و هشتمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری5 مرداد 1403 · تهران