چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی آسیب های برآمده از فضای مجازی بر بی ثباتی ازدواج در زوجینمراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهر اصفهان انجام شد روش پژوهش از نوع توصیفی و همبستگیمی باشد جامعه آماری این پژوهش را کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهر اصفهان درسال ۱۳۹۹ تشکیل دادند که با استفاده از فرمول کوکران در سطح ۰۵ / ۰، حجم نمونه آماری ۲۵۰ نفر ۱۲۵ زن، ۱۲۵ مرد به روش در دسترس انتخاب شدند ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بی ثباتیازدواج بوث، جانسون و ادواردز ۱۹۸۷ و پرسشنامه آسیب های برآمده از فضای مجازی شجاعی ۱۳۹۶ بودند داده های به دست آمده با استفاده از آماره های توصیفی و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند نتایجنهایی رگرسیون نشان داد که مولفه های کاهش صمیمیت و تغییرسبک زندگی می توانند واریانسبیثباتی ازدواج را به صورت معناداری پیش بینی کنند به گونه ای که کاهش صمیمیت سهم بیشتری درپیش بینی متغیر بی ثباتی ازدواج داشت لذا می توان نتیجه گرفت در زوجین مراجعه کننده به مراکزمشاوره، یکی از عوامل پیش بینی کننده بی ثباتی ازدواج، کاهش صمیمیت و تغییر سبک زندگی ناشی ازآسیب های فضای مجازی می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ولایی زادگان، زهرا و حجتی، محبوبه،1401،پیش بینی آسیب های برآمده از فضای مجازی بر بیثباتی ازدواج در زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهر اصفهان،نهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت31 فروردین 1401