چکیده مقاله
مقدمه : درماتیت آتوپیک یک اختلال التهابی پوست است که با خارش شدید، اریتم، ادم، تشکیل اگزودا و پوسته ریزی مشخص میشود این بیماری ۱۰ تا ۳۰ درصد از کودکان را مبتلا می کند و شروع آن اغلب با ورود بعضی غذاها به رژیم غذایی کودک مقارناست مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی حساسیت به پروتئین شیر گاو، تخم مرغ و بادام زمینی و ارتباط آن با شدت درماتیتآتوپیک در کودکان مراجعه کننده به درمانگاه های آسم و آلرژی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه طراحی و اجرا شده است مواد و روش انجام کار: در این مطالعه تحلیلی مقطعی، پس از اخذ کد اخلاق ۴۸ نفر از کودکان زیر ۱۴ سال مبتلا به درماتیتآتوپیک که معیارهای تشخیصی را داشته و به درمانگاه آلرژی مراجعه می کنند از هر کودک به میزان ۵ سی اختصاصی علیه آلرژنمربوطه بر اساس روشهای IgE سی خون اخذ گشته و سپس با روش اندازه گیری موجود در آزمایشگاه معتبر و توسط یک فردمجرب از نظر آلرژی به پروتئین، مورد بررسی قرار گرفتند در انتها اطلاعات جمع آوری شده به وسیله نرم افزار SPSS نسخه ۲۰مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند نتایج : فراوانی حساسیت به تخم مرغ، بادام زمینی و شیرگاو به ترتیب در بین بیماران برابر با ۷ / ۶۶ ،۵ / ۳۷ و ۸ / ۱۸ درصد بوده است تفاوت معنی داری بین پسران و دختران تخم مرغ ۴۵ / ۰ = P، بادام زمینی ۱۴ / ۰ = P و شیرگاو ۶۱ / ۰ = P و افراد با سنین تخم مرغ ۳۱ / ۰ = P، بادام زمینی ۷۶ / ۰ = P و شیر گاو ۱۴ / ۰ = P مختلف از نظر فراوانی حساسیت به هیچ کدام از مادخهای غذایی وجود نداشت بین شدت بیماری و وجود حساسیت به مواد غذایی نیز ارتباط معنی داری یافت نشد نتیجه گیری : نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میزان حساسیت به مواد غذایی در بین بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک بالا بودهو تقریبا دو سوم بیماران حداقل به یک ماده غذایی حساسیت داشتند همچنین حساسیت به زرده تخممرغ در بین بیماران موردمطالعه بیشتر از سایر مواد غذایی بود همچنین تفاوت معناداری از نظر وجود حساسیت به انواع مختلف مواد غذایی مورد بررسی درمیان دختران و پسران، سنین مختلف و درجات مختلف شدت بیماری وجود نداشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هوشمند، حمیدرضا و قائمی، میررضا و جعفری، رضا و غفاری فخرزاد، مهرناز،1401،بررسی توزیع فراوانی حساسیت به پروتئین مواد غذایی و ارتباط آن با شدت درماتیت آتوپیک در کودکان،یازدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت17 آذر 1401