برنامه ریزی فرهنگی به عنوان ابزاری برای بازآفرینی شهری بافت های کم رمق مطالعه موردی: مسکن مهر پرند

چکیده مقاله

بافتهای کم رمق، شهری به عنوان یکی از مهمترین چالشهای پیش روی توسعه پایدار شهری نیازمند راهکارهایی نوآورانه برای احیا و بازآفرینی هستند یکی از ابزارهای موثر در این زمینه برنامه ریزی فرهنگی است که با ارتقای سرمایه فرهنگی، توسعه مشارکت اجتماعی و تقویت حس تعلق می تواند نقش مهمی در باززنده سازی این بافتها ایفا نماید هدف این پژوهش، بررسی تاثیر برنامه ریزی فرهنگی بر بازآفرینی بافت کم رمق مسکن مهر پرند است روش پژوهش توصیفی تحلیلی و از نوع کاربردی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه و مشاهده میدانی گردآوری شده اند جامعه آماری شامل ساکنان فازهای مختلف مسکن مهر پرند بوده و برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمونهای آماری نظیر رگرسیون و تحلیل همبستگی استفاده شده است نتایج پژوهش نشان میدهد که اجرای فعالیتهای فرهنگی هدفمند در ابعاد، هنری، آموزشی، آیینی و اجتماعی تاثیر قابل توجهی بر ارتقای سرزندگی شهری، تقویت سرمایه اجتماعی و افزایش حس تعلق در ساکنان داشته است در پایان پیشنهادهایی برای تقویت نقش برنامه ریزی فرهنگی در سیاستهای بازآفرینی شهری ارائه شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فریده هونجانی

کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

هونجانی، فریده،1404،برنامه ریزی فرهنگی به عنوان ابزاری برای بازآفرینی شهری بافت های کم رمق مطالعه موردی: مسکن مهر پرند،هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه15 مرداد 1404 · مشهد